Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/421 K.2023/231

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Isparta Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.01.2019 tarihli iddianamesiyle sanığın kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca iki kez, tehdit suçundan 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince üç kez, eşe karşı kasten yaralama suçundan aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddeleri gereğince bir kez cezalandırılması talebiyle dava açılmıştır.

2. Isparta 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.10.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'e yönelik kasten yaralama suçundan açılan davanın şikayetten vazgeçme nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası nedeniyle ayrı ayrı düşürülmesine; tehdit suçundan üç kez 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi, aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına;

mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.12.2020 tarihli ve 2019/3384 Esas, 2020/2872 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile sanık hakkında basit yaralama suçundan iki kez kamu davasının düşürülmesine, tehdit suçundan üç kez cezalandırılmasına ve eşe karşı basit yaralama suçundan cezalandırılmasına ilişkin Isparta 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.10.2019 tarihli kararının kaldırılmasına,

sanığın mağdur ...'e yönelik eşe karşı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi gereğince 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz isteği ; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan takdiren ve teşdiden verilen hapis cezası ve cezada indirim maddesi uygulanması yönünden kararın yasaya aykırı olduğuna, Bakanlık lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay, sanık ve mağdure ...'nin evli oldukları, sanığın eve kuma getirmesi nedeniyle mağdurenin evi terk ettiği ve annesinin evine geldiği, sanığın olay günü mağdureyi eve geri getirmek amacıyla mağdure ... 'in evine geldiği, kapıyı açan mağdur ...'i iteklediği ve elindeki silah ile korkuttuğu, sanığı engellemeye çalışan mağdure ...'i de ... ile iteklediği, mağdur ...'in de sanığın elindeki silahtan korkuya kapıldığı, sanığın mağdure ...'ye silah doğrultup saçlarından sürüklemek suretiyle götürmeye çalıştığı, münakaşa çıkması üzerine arabasına binip olay yerinden ayrıldığı iddiasına ilişkindir.

2. Dava dosyası içerisinde bulunan 15.02.2017 tarihli yakalama ve üst arama tutanağında sanığın üzerinde suç unsuruna rastlanmadığı hususunun tespit edildiği görülmüştür.

3. Mağdureler ... ve ... hakkında düzenlenen 14.02.2017 tarihli adli muayene raporlarında, mağdurelerin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları; mağdur ... ... hakkında düzenlenen aynı tarihli adli muayene raporunda vücudunda darp ve cebir izi bulunmadığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

4. İlk Derece Mahkemesince mağdurlar ..., ... ve ...'e yönelik tehdit suçunun unsurlarının oluştuğu kanaatiyle sanığın tehdit suçundan üç kez mahkumiyetine, mağdure ...' ye yönelik eşe karşı basit yaralama suçunun unsurları oluştuğu kanaati ile yaralama suçundan mahkumiyetine, mağdurlar ... ve ...'e yönelik basit yaralama suçlarından açılan davanın şikayet yokluğu nedeniyle düşürülmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın eyleminin kül halinde eşe karşı, cebir ve tehdit kullanılarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerin kaldırılmasına ve sanığın eşe karşı, cebir ve tehdit kullanılarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan takdiren ve teşdiden verilen hapis cezası ve cezada indirim maddesi uygulanması yönünden kararın yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazı yönünden,

Sanığın olay tarihinde mağdurlar ... ve ...'in evine giderek olay tarihinde ayrı yaşadığı eşi olan mağdure ...'yi saçlarından sürüklemek suretiyle evden dışarı çıkarmaya çalıştığı, araya girmeye çalışan mağdurlar ... ve ...'i ... ile ittirdiği ve ''sizi öldüreceğim'' diyerek tehdit ettiği, tanık A.Ç'nin bağırma seslerini duyduğu ve sanığa ''sen ne yapıyorsun burası ... başı mı'' demesi üzerine sanığın eylemini tamamlayamadan arabasına binip uzaklaştığı olayda,

cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri göz önüne alınarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanması ve ... cezanın aynı Kanun'un 61 ... maddesindeki kriterler dikkate alınarak teşdiden belirlenmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, katılan Aile , Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

B. Bakanlık lehine vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazı yönünden ise,

T.C. Anayasasının 41 ... maddesine göre ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alma görevi Devlete aittir.

Aile ve çocukların korunması hakkının Anayasa ile güvence altına alındığı, 6284 sayılı Kanunun 20 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği anlaşılmış ise de, Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkindir.

5271 sayılı Kanun'un 237 nci ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan doğrudan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine dair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.12.2020 tarihli ve 2019/3384 Esas, 2020/2872 Karar sayılı kararında katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun