Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/4342 K.2024/257

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; karar tarihi itibariyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 05.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 14.02.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan beraat kararı verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin, 19.04.2022 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararındaki beraate ilişkin hükümlerin kaldırılmasına ve sanığın başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 1 yıl 3 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; suçun sübut bulmadığına, sanığın menfaat elde etmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; dava konusu olay sanık ...'in BYS Hizmetleri isimli firma yetkilisi olduğu, Müşteki ...'nın, kredi kartı bilgilerini öğrenmek amacıyla BYS Hizmetleri firmasından aranarak daha önce adına sağlık paketi alınmış olduğunu, paket bedelinin ödenmediği taktirde cezalı tahsil edileceğinin bildirildiği, bunun üzerine müştekinin Garanti Bankasından aldığı kredi kartı bilgilerini verdiği, müştekiye ait karttan bilgisi ve rızası dışında 474,24 TL para çekildiği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlgili işlem konusunda katılanın yanıltıldığı veya rızasının bulunmadığı yolunda kesin hukuki tespit ya da vicdani kanaate ulaşılamadığı, dolayısıyla da atılı suçu reddeden savunmanın aksi yönünde sanığın cezalandırılmasını gerektirir nitelik ve yoğunlukta her türlü kuşkudan uzak açıklıkta yeterli delilin mevcut bulunmadığından beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın üzerine atılı banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunun sübuta erdiği kanaatine varılarak mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Oluşa, dosya kapsamına, hesap hareketlerine, banka yazı cevabına ve PTT makbuzuna göre; sanık ...'in BYS Hizmetleri isimli firma yetkilisi olduğu, katılan ...'nın, kredi kartı bilgilerini öğrenmek amacıyla BYS Hizmetleri firmasından aranarak daha önce adına sağlık paketi alınmış olduğunu, paket bedelinin ödenmediği taktirde cezalı tahsil edileceğinin bildirildiği, bunun üzerine katılanın Garanti Bankasından aldığı kredi kartı bilgilerini verdiği, katılana ait karttan bilgisi ve rızası dışında yapılan harcamalara yönelik 474,24 TL para çekildiği,

sanığın yapılan işlemi hukuki bir işlem gibi göstermek amacı ile katılana Bireysel Yaşam Sağlık Poliçesi gönderdiği anlaşılmakla;sanığın eylemi başkasına ait banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu oluşturduğundan mahkemenin sübuta ve suç niteliğine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 19.04.2022 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,