Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/4810 K.2024/2455

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2022/604 Esas, 2022/710 Karar sayılı kararının katılan ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a), (b) ve (f) bentleri uyarınca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı anlaşılmakla, 18.05.2022 tarihli ek kararın kaldırılarak 26.04.2022 tarihli asıl kararın incelenmesinde, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.10.2020 tarihli iddianamesi ile sanığın, mağdura yönelik eylemi ile üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Konya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2022 tarihli kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmiştir.

3. İlgili kararın, katılanlar tarafından istinaf edilmesi üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 26.04.2022 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

4. İlgili karara, katılan ... tarafından itiraz edilmesi üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 18.05.2022 tarihli kararı ile kesin nitelikteki karara yönelik itiraz isteminin reddine karar vermiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ...'in temyiz istemi özetle; suçun oluştuğuna, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine, eksik inceleme ile hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, beyanlarda sanık ve tanıkların saat hususunda çeliştiklerine, HTS kayıtlarının alınması gerektiğine, aracın nerede bulunduğuna yönelik PTS/EDS kayıtlarının alınması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, katılanın olay tarihinde işten çıkarak ikametine gitmek için belediye otobüsüne bindiği, saat 20.10 civarında ikametinin yakınındaki durakta otobüsten indiği ve ikametine doğru yürürken sanığın Şahin marka araç ile katılanın yanına yanaştığı ve aracın içerisinden katılana hitaben "bin arabaya, seni si... ceğim, bin arabaya" dediği, katılanın, kafasını çevirdiğinde aracın içerisinde sanık ile ön koltukta oturan bir kişiyi daha gördüğü ve sanığın sağ elinde bir tabanca olduğunu görmesi üzerine yan tarafında bulunan bahçeye doğru koşarak yardım istemek için bağırmaya başladığı iddiasına ilişkindir.

2. Dava dosyası kapsamında, araştırma tutanağı, CD izleme tutanakları, tanıklarının beyanları ve 09.02.2021 ve 16.02.2021 tarihli tutanaklar mevcuttur.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Tanık Y.Ç.'nin araçtaki kişi yada kişileri görmediğini beyan ettiği, tanık A. ve F.Ş.'nin sanık savunmasını doğruladıkları, tanık Ş.K.'nın görgüye dayalı kesin bilgisinin bulunmadığı, bu haliyle sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; tanık Ş.'nin katılanın çığlığını duyması, tanık Y.Ç'nin olay günü fren sesi duyduğunu, katılan çığlık atınca yanına gittiğini ve beyaz renkli Şahin marka bir araç gördüğünü beyan etmesi, olayın intikal şekli, katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, bu beyanların tanık Y.Ç ve Ş. tarafından doğrulanması, sanığın olay günü Şahin marka bir araç kullandığını kabul etmesi karşısında, sanığın silahla çocuğa karşı cebir, tehdit veya hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna teşebbüs ettiğinin anlaşıldığı,

bu haliyle sanığın 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasının ve üçüncü fıkrasının (a) ve (f) bentleri ile 35 inci maddesi uyarınca mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR