Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5068 K.2023/9790

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 06.11.2019 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154/1, 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır

2. Sivas 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-c maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.

3. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 21.10.2021 tarihli 1 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun 154 üncü madde birinci fıkra, 62, 50/1-a, 52 nci madde ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000 TL ile doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmsına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi katılanın kardeşlerinden izin aldığına, katılana ulaşamadığına, katılanında önce razı olduğuna zararı gidermeye razı olduğuna evine başka şekilde su götürmesinin mümkün olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın katılanın hissedar olduğu 128 ada 58 parselde bulunan tapulu araziden izin almaksızın kazı yapıp 1,5 metre derinliğe boru döşeyip taşınmazdan geçirmek suretiyle katılanın taşınmazını işgal ettiği iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın suç işleme kastı olmaksızın, boru döşemesi hususunda izin aldığı düşüncesiyle hareket ettiği, bu nedenle eylemin katılan ve sanık yönünde hukuki uyuşmazlığa konu olması mümkünse de cezai açıdan sanığın suç işleme kastının bulunmadığı kanaatine varılmış ve beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Katılan ile birlikte suça konu arazide malik olduğu anlaşılan ...'ın soruşturma aşamasında alınan beyanında; sanığın kendisinden izin almadan tarlalarından su borusu geçirip tarlalarını 1,5 metre kadar kazıp boru döşediğini, kesinlikle kimsenin kendisinden izin almadığını beyan ettiği, dairemizce talimat yoluyla dinlenen ve katılanla birlikte aynı arazide müşterek malik olduğu anlaşılan ...'nin de sanığın söz konusu arazide kazı yapması için kendisinden izin almadığını beyan ettiği, tanık ...'ın da talimatla tanık sıfatıyla alınan beyanında soruşturma aşamasındaki beyanına benzer şekilde sanığın kendisi ile konuşmadığını,

katılandan yada herhangi bir yerden izin alıp almadığını bilmediğini beyan ettiği, her ne kadar ilk derece mahkemesince sanığın boru döşenmesi hususunda katılandan izin aldığı düşüncesiyle suç işleme kastı olmaksızın hareket ederek eylemi gerçekleştirdiğinin kabulü ile beraatine karar verilmiş ise de; katılan beyanı, tanıklar ... ve ... anlatımları ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olması nedeniyle mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın herhangi bir hakka dayanmadan köye ait su deposundan evine su götürmek amacıyla katılanın müşterek maliki olduğu Ovacık köyü 128 ada 58 parsel sayılı taşınmazı bir buçuk metre derinliğinde on iki metre uzunluğunda kazıp su borusu yerleştirmek suretiyle işgal ettiği tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden anlaşıldığından bölge adliye mahkemesince verilen mahkumiyet kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 21.10.2021 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,