Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5277 K.2024/476

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Alaşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 22.04.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve basit yaralama suçlarından dava açılmıştır.

2. Alaşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.09.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yaralama suçundan 3.000,00 TL adli para cezası, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 8 ay erteli hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 29.09.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve katılan kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek duruşmasız olarak yapılan inceleme neticesi ilk derece mahkemesinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca beraatine karar verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan kurum vekilinin temyiz isteği; eksik araştırma yapıldığına, suçun unsurlarının oluştuğuna ve suçun sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; Dava konusu olay, sanığın ablası müşteki Fadime'den para istemesi neticesi çıkan tartışmada sanığın müştekiyi darp ettiği ve evden çıkmasına engel olduğu, müştekinin oğlu tanık C.I'nın müştekiyi dışarı çıkardığı iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk derece Mahkemesince sanık hakkında yaralama suçundan suçun sübuta erdiği gerekçesiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 8 ay erteli hapis cezası ile mahkumiyetine, yaralama suçundan 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanık ve katılan kurum vekilinin istinaf başvuruları kabul edilerek yapılan yargılama neticesinde, sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Müştekinin aşamalardaki ifadeleri, bu beyanı doğrulayan adli rapor, tanık beyanı ile tüm dosya kapsamına göre; sanığın müştekiyi darp edip evden çıkmasına engel olduğu olayda unsurları oluşan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi nedeniyle kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR