Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5516 K.2023/10118

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 08.08.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Antalya 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2019 tarihli kararı ile,

a. Sanığın işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ,

b. Sanığın mala zara verme suçundan 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 24.02.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesinin ikinci fıkrasını uyarınca ilk derece mahkemesinin işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet kararının kaldırılmasına, sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5.000,00 TL adli para cezası cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın atılı suçları işlediğine dair mahkumiyete yeter kesin delil olmadığına, hakkı olmayan suçunun unsurlarının oluşmadığına, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay, sanığın katılan ...'nın katılan ...'nın yetkilisi olduğu Vodam Telekominikasyon İletişim Petrol Turizm Otomotiv Oto Kiralama Hizmetleri İnşaat Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketine kiraladığı dava konusu işyerine kilidini kırıp, su kolileri, bozdolapları ve mutfak setleri ile kasalarını içeriye koyduğu iddiasına ilişkindir. 2. Mahkemece sanığın işyeri dokunulmazlığı ve mala zarar verme suçlarından mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın katılan şirkete ait iş yerine bir hakka dayanmaksızın eşyalarını koyması şeklinde gerçekleşen eyleminin bir bütün halinde hakkı olmayan yere tecavüz suçunu oluşturacağı gerekçesi ile ilk derece mahkemesince verilen karar isabetsiz görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, sanığın katılan ...'nın yetkilisi şirket tarafından kiralanan dava konusu işyerinin kilidini kırıp, su kolileri, bozdolapları ve mutfak setleri ile kasalarını dükkanın içine koymak ve katılanın uyarılarına rağmen zapt etmeye devam etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminde hakkı olmayan yere tecavüz ve mala zarar verme suçlarının oluştuğu gözetilmeksizin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 44 üncü maddesinde düzenlenen fikri içtima hükümleri uyarınca sadece hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hüküm kurulması,

2. Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5841 sayılı Kanun'un birinci maddesiyle değişik 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında katılanın taşınmazına tecavüz suçunun aynı Kanun'un 73 üncü maddesi gereğince şikayete bağlı olması kaşısında, 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince taraflar arasında uzlaşma girişiminde bulunulup sonucuna göre sanığın, hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR