Karar Özeti
8. Ceza Dairesi 2022/5960 E. , 2024/8349 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/133 E., 2022/730 K. SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen
Karar Detayı
8. Ceza Dairesi 2022/5960 E. , 2024/8349 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/133 E., 2022/730 K. SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Karabük Cumhuriyet Başsavcılığının 31.01.2020 tarihli iddianamesiyle sanık ... hakkında başka suçla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca, sanık ... hakkında başka suçlarla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, beşinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları talebiyle dava açılmıştır. 2. Karabük 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25.11.2021 tarih ve 2020/81 Esas, 2021/543 Karar sayılı kararı ile sanık ... ve sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 26.04.2022 tarih ve 2022/133 Esas, 2022/730 Karar sayılı kararı ile sanık ... ve sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerin kaldırılması ile sanık ... ve sanık ... hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat hükmü kurularak istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri; beraat hükmünün hatalı olduğuna, sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları gerektiğine, üst sınırdan ve nitelikli halden ceza tayini gerektiğine, katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, sanıkların olay tarihinde mağdure ile birlikte Karabük merkezde bulunan bir yere alkol almak için gittikleri, burada yaklaşık 1 saat alkol aldıktan sonra araca binerek Yenice ilçesine gittikleri ve bir eğlence mekanında alkol aldıktan sonra tekrar araca binip yola çıktıkları sırada, sanık ...' un mağdurenin vücuduna dokunması üzerine mağdure ile aralarında tartışma çıktığı, sanıkların mağdureyi darp ettikleri ve araç durduğunda mağdurenin araçtan indiği, sanıkların, rızası dışında mağdureyi cebir kullanarak tekrar araca bindirmek suretiyle hürriyetini kısıtladıkları iddiasına ilişkindir. Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince, sanıkların müşteki ...'a yönelik cinsel saldırı olayından sonra araçtan indiğinde ilgiliyi darp ederek nitelikli olarak yaralayıp cebir kullanmak suretiyle zorla tekrar araca bindirmek şeklindeki eylemleri ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri sabit kabul edilerek atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan incelemede; "...mağdure ile sanıkların birlikte ve kendi rızaları ile eğlenmeye gittikleri, eğlenceden çıkışta yine hep beraber arabaya binip şehre döndükleri sırada sanıklardan ...'un mağdura sarkıntılık düzeyinde kalan cinsel saldırıda bulunması üzerine aralarında tartışma çıktığı, tartışma esnasında her iki sanığın mağdura vurdukları, mağdurun sakinleşmemesi üzerine onu sakinleştirmeye çalıştıkları ve mağdura kendisini karakola götürmeyi teklif ettikleri ve polis karakoluna götürdükleri, cinsel istismar eyleminin anlık olarak geliştiği, bu eylemden önce ve sonra sanıkların mağduru alıkoymadıkları, onu şikayette bulunabilmesi için karakola götürdükleri dikkate alındığında atılı suçun unsurlarının oluşmadığı halde sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı ise de bu husus CMK'nın 303/1-a maddesi gereğince yeniden yargılama yapılmadan Dairemizce düzeltilebileceğinden..." şeklindeki gerekçeyle sanık ... ve sanık ... hakkındaki kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkûmiyet kararları kaldırılarak sanık ... ve sanık ...'ın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Dava dosyası kapsamı, sanıkların savunmaları, mağdur anlatımları, olayın kolluğa intikal şekli, tanık beyanları ve dava dosyasındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliyesi Mahkemesi kararında hukuka aykırılık görülmemiştir. Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan Bölge Adliye Mahkemesince kurulan beraat hükmünde bir isabetsizlik bulunmadığından, katılan kurum vekilinin, beraat hükmünün hatalı olduğuna, sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları gerektiğine, üst sınırdan ve nitelikli halden ceza tayini gerektiğine, katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 26.04.2022 tarih ve 2022/133 Esas, 2022/730 Karar sayılı kararında katılan kurum vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karabük 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.