Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/6190 K.2023/1309

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın, hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 ... maddeleri uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır. 2. İzmir 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası

ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İzmir 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 12.04.2021 tarihli ve 2020/8937 Esas, 2021/8622 Karar sayılı kararı ile ''... basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına...'' karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; İzmir 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2022 tarihli, 2021/340 Esas ve 2022/577 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulü değerlendirilerek yargılamanın geldiği aşamanın yanı sıra 7331 sayılı yasa ile yapılan değişiklik dikkate alınarak uygulanmasına yer olmadığına karar verilmekle hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, Foça Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan sanığın, tedavi için götürüldüğü İzmir ... Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesinden 27.12.2014 günü sabah saatlerinde tuvalete gideceğim bahanesiyle gittiği tuvaletten kaçtığı iddiasına ilişkindir. 2. 27.12.2014 tarihinde ceza infaz kurumu görevlileri tarafından firar fişi tanzim edilmiştir. 3. 01.04.2015 tarihinde yakalandığı kendiliğinden teslim olmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın bulunduğu açık ceza infaz kurumundan kaçtığına dair firar fişi, sanığın ikrarı ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirilerek; sanığın mahkumiyetine dair kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; İzmir 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2022 tarihli, 2021/340 Esas ve 2022/577 Karar sayılı kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 26. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2022 tarihli, 2021/340 Esas ve 2022/577 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve