KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2022/6523 E., 2023/1493 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mart 2023
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/701 E., 2019/2373 K.
- Suç
- Hakkı olmayan yere tecavüz etme
- Hüküm
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
Karar Metni
718 kelime·4 dk okuma·7 bölüm
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 12.07.2016 tarihli iddianamesi ile sanıkların köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.
2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2018 tarihli ve 2018/397 Esas, 2018/1138 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 03.12.2018 tarihli ve 2019/701 Esas, 2019/2373 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek ''...Sanığın mahkumiyetine ilişkin bölümlerin çıkartılarak yerine “Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin ... olmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince atılı suçtan sanığın BERAATİNE, yargılama giderlerinin hazine üzerinde bırakılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Hazine vekilinin temyiz istemi, suçun unsurlarının oluştuğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanığın ... İlçesi ... Köyü ... Yaylası'na ev yapmak, ev temeli açmak ve çevirge yapmak suretiyle tecavüz ettiği iddiasıyla dava açılmıştır.
2. 04.10.2018 tarihli ... ve İnşaat bilirkişisi raporunda iddianameye konu yapıların kalıcı olmayan sökülebilir çevirge mataryallerin yaylak niteliğindeki 387 Ada 1 Nolu mera parseli içerisinde yer aldığının belirtildiği, orman sınırları dışarısında kaldığını belirtilmiş
3. 30.05.2018 havale tarihli ... bilirkişisi ... ...'in raporunda sanığa ait yıkık çevirgenin 387 Ada 1 Nolu persel içerisinde kaldığı tespit edilmiştir.
4. Sanığın eylemleri nedeniyle meranın teknik raporlarda da belirtildiği üzere kullanılmasını engelleyerek zapt eyleminin de gerçekleştiği anlaşıldığından sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporu, mahkeme keşif gözlemi ve tüm dosya kapsamına göre, suça konu ... yıkık ve harabe vaziyette olduğu, kaldırılabilir ve kalıcı olmayan yapı niteliğinde bulunduğu, çevirgenin ise yıkık vaziyette olduğu, yapının ve çevirgenin kullanılmaya uygun olmadığı, yapının çevresinde tarımsal ürünün ya da fiili bir kullanımın olmadığının anlaşılmakla; sanığın kalıcı nitelikte olmayan ve ... zamandır kullanılmayan yeri sahiplenme ve yararlanma kastının bulunduğuna ilişkin mahkumiyete yeter delil olmadığından atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Katılan suçun unsurlarının oluştuğuna yönelik temyiz talebinde bulunmuş ise de;
5237 sayılı Kanun ''Hakkı olmayan yere tecavüz'' başlıklı 154 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ilgili bölümü şöyledir;
"Köy tüzel kişiliğine ait olduğunu veya öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş bulunduğunu bilerek mera, harman yeri, yol ve sulak gibi taşınmaz malları kısmen veya tamamen zapt eden, bunlar üzerinde tasarrufta bulunan veya sürüp ... kimse hakkında birinci fıkrada yazılı cezalar uygulanır.'' şeklinde düzenlenmiştir.
Tüm dosya kapsamına ve bilirkişi raporlarına göre suça konu ... kalıcı olmadığı, yıkık vaziyette olduğu, çevresinde tarımsal ürünün bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın köy tüzel kişiliğine ait merayı zapt etmesi ve taşınmaz üzerinde tasarrufta bulunması söz konusu olmadığından sanık hakkında kurulan hükümde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 04.10.2019 tarihli ve 2019/701 Esas, 2019/2373 Karar sayılı kararında katılan Hazine vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2022/6523, K. 2023/1493, 21 Mart 2023 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama