Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/6622 K.2023/1073

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 08.05.2015 tarih ve 2015/2012 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır. 2. ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Kanun’un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 10.11.2020 tarih ve 2019/15670 Esas, 2020/18273 Karar sayılı kararı ile "...Sanığın mağdur hakkında kovuşturma başlamadan önce etkin pişmanlık göstererek iftiradan döndüğü, bu itibarla hakkında tayin olunan cezadan, TCK.nın 269/2. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2022 tarih ve 2021/12 Esas, 2022/248 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Kanun’un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 269 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, mahkumiyete yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın, işlenmediğini bildiği halde kolluk kuvvetlerine ihbarda bulunarak, gayri resmi olarak birlikte yaşadığı mağdurun, kendisine ait aracı çaldığını beyan ederek iftira suçunu işlediğine ilişkindir. 2.Kolluk görevlilerince hazırlanan 06.03.2015 tarihli tutanakta, çalıntı ihbarı üzerine mağdurun kullanımındaki araç durdurulduğunda olay yerinde bulunan sanık ...' in çalıntı ihbarının doğru olmadığını beyan ettiğinin belirtildiği anlaşılmıştır. 3.... Cumhuriyet Başsavcılığının 07.05.2015 tarihli kararı ile mağdur ... hakkında hırsızlık suçundan başlatılan soruşturmada ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İftira suçunun oluşabilmesi için;yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.

Sanık ile mağdurun aynı evde gayri resmi olarak beraber yaşadıkları, olay günü aralarında çıkan tartışma sonrası mağdurun evden ayrılıp, sanığın kendisine kullanması için verdiği araçla yola çıktığı, sanığın da kolluk kuvvetlerine ihbarda bulunarak aracının çalındığını beyan etmesi üzerine,

mağdurun sevk ve idaresindeki aracın durdurularak hırsızlık suçundan soruşturma başlatıldığında olay yerine gelen sanığın iftirasından dönerek aracın çalınmadığını beyan ettiği somut olayda, mağdur beyanı, 06.03.2015 tarihli tutanak, tutanak içeriğini doğrulayan tanık beyanı, mağdur hakkındaki ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, mahkumiyete yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazları

yönünden hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR