Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/848 K.2023/3325

Sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükme ilişkin, beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizde hukuki yararı bulunmayan sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir. Sanık hakkında diğer suçlardan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla uygulanan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 24.10.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında, 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık, silahla tehdit, kasten yaralama, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından dava açılmıştır. 2. Sakarya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2015 tarihli ve 2013/638 Esas, 2015/595 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; a. Silahla tehdit suçundan beraat kararı, b. 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık, kasten yaralama, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından mahkûmiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, usul ve yasaya aykırı karar verildiği ve benzerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, mağdur ... ile sanık ...'ın geçmişte birlikte yaşadıkları ancak ayrıldıkları, olay günü ...'in arkadaşı ... ile birlikte gece saatlerinde eve geldiğinde ...'ın evde olduğunu gördüğü, ...'ın ruhsatsız atışa elverişli ve 6136 sayılı Yasa kapsamına giren tabancanın kabzasıyla ...'i darp ettiği, elinde silah olduğu halde "bu gece seni öldüreceğim" dediği, ...'in darp neticesinde basit tıbbi müdahale ile iyileşecek şekilde yaralandığı, şüphelinin ruhsatsız silahla hem tehdit hem darp eylemini gerçekleştirdiği, ayrıca geceleyin müştekinin evine mağdurun izni olmaksızın girdiği böylece sanığın 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık, silahla tehdit, kasten yaralama, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarını işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık hakkında tehdit suçundan verilen karar yönünden

Beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizde hukuki yararı bulunmayan sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden;

1. 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen hapis cezasının alt ve üst sınırlarının birbirine yakın olması karşısında sanığın kast yoğunluğu, suçu işleyiş şekli, yaralanmanın niteliği dikkate alındığında cezanın üst sınırdan tayininde isabetsizlik görülmediğinden Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2. Sanığın konut dokunulmazlığını ihlal suçunu silahla işlemiş olması karşısında 5237 sayılı Kanun'un 119 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinde düzenlenen artırım maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Olay günü sanığın, mağdurun arkadaşı ... ile birlikte kaldığı eve izni olmaksızın, balkon kapı kilidini kırmak suretiyle girdiği, mağdurların akşam saatlerinde eve geldiklerinde yanında taşıdığı silahın kabzası ile mağdura vurmak suretiyle yaraladığı, eylemlerin mağdur, tanık beyanı ve alınan adli muayene raporu ile sabit olduğu anlaşılmakla mahkemece kasten yaralama ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından verilen kararlarda hukuka aykırılık görülmemiştir.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

C. Sanık hakkında 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden;

Anayasa Mahkemesi'nin, 02.08.2022 gün ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 gün ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na

17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan " ... kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış... " ibaresinin "... seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına tevdii edilmesinde zorunluluk bulunması gerekmektedir.

V. KARAR

A. Sanık hakkında tehdit suçundan verilen karar yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle, Sakarya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2015 Tarihli ve 2013/638 Esas, 2015/595 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Sakarya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2015 Tarihli ve 2013/638 Esas, 2015/595 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Sanık hakkında 6136 sayılı Yasa'ya muhalefet suçundan kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenlerle, Sakarya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2015 tarihli ve 2013/638 Esas, 2015/595 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,