Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1184 K.2024/6559

İstanbul 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2022 tarihli kararı ile hükümlü hakkında kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 228 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesi uyarınca basit yargılama usulü uygulanarak 1 ay 20 gün hapis ve 160,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, itiraz edilmeksizin 31.05.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 21.03.2023 tarihli ve 2022/20023 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.04.2023 tarihli ve KYB-2023/35789 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.04.2023 tarihli ve KYB-2023/35789 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanığın eylemine uyan suç için kanunda öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olağan zamanaşımı süresine tabi olduğu, sanığın müsnet suçu 18/12/2010 tarihinde işlediği, 18/11/2011 tarihinde Mahkemesince savunmasının alındığı, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın ise 13/02/2013 tarihinde kesinleştiği, sanığın 08/06/2015 tarihinde yeniden suç işlediği,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 13/02/2013 tarihi ile denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediği 08/06/2015 tarihleri arasını kapsayan 2 yıl 3 ay 26 günlük sürenin 5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince duracağı, sanığın sorgusunun yapıldığı tarih ile hükmün açıklandığı tarih arasında zamanaşımını kesen başkaca bir sebep bulunmadığı ve sanığın sorgusunun yapıldığı 18/11/2011 tarihinden itibaren, hükmün açıklandığı 12/04/2022 tarihine kadar geçen sürede olağan dava zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilmeden, zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken,

yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un Dava zamanaşımı başlıklı 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümü ise;

"(1) Kanunda başka türlü yazılmış olan haller dışında kamu davası;

...,

(e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adlî para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl,

Geçmesiyle düşer."

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. Hükümlünün yargılamaya konu kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçu için 5237 sayılı Kanun'un 228 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrası (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıl olağan ve 12 yıllık olağan üstü zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

4. Hükümlünün üzerine atılı suçu 18.12.2010 tarihinde işlediği, hükümlünün hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 13.02.2013 tarihinde kesinleştiği, Mahkemesince 18.11.2011 tarihinde savunmasının alındığı, 08.06.2015 tarihinde yeniden suç işlediği, suç tarihinde başlayan sürenin 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca 2 yıl 3 ay 26 gün durduğu, deneme süresinde işlenen suç tarihi olan 08.06.2015 tarihinden itibaren zamanaşımının yeniden işlediği anlaşılmakla.

18.11.2011 olan sorgu tarihinden itibaren durma süresi de gözetildiğinde hükmün açıklandığı 12.04.2022 tarihine kadar 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereğince 8 yıl olağan zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul 21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2022 tarihli 2022/53 Esas, 2022/265 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden, hükümlü hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

...