Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/129 K.2023/2142

Sanık hakkında kurulan hükümler; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 18.06.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 244 üncü maddesinin birinci fıkrası, 134 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle dava açılmıştır.

2. Ankara 22.Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında bilişim sistemindeki verileri bozma yok etme, erişilmez kılma, sisteme veri yerleştirme ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; suçların sübut bulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, müştekiye ait Facebook şifresini ele geçirdiği ve müştekinin Facebook üyeliği üzerinden müşteki adına arkadaşı ile cinsel içerikli yazışmalar yaptığı, müştekinin özel yaşamına girecek ölçüde yazışmalar yapmak suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal etmek ve facebook şifresini ele geçirip kullanmak suretiyle bilişim sisteminin işleyişini engelleme veya bozma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Müştekiye ait Facebook üyeliğine erişim sağlayan İP adresinin sanığın annesinin adına kayıtlı olan hat olduğu belirlenmiştir. 3. Sanık tarafından sunulan bilgisayarda kolluk tarafından yapılan teknik inceleme sonucu düzenlenen 02.06.2015 tarihli rapor içeriğinde, bilgisayar hard diskinde ''...'' kelimesiyle ilgili bir adet bulguya rastlandığı, ''[email protected]'' ile ilgili herhangi bir bulguya rastlanmadığı belirtilmiştir.

4. Sanık savunmasında, suçlamayı inkar ederek annesinin olaya ilişkin emniyete çağrılıp ifade verdiğinde ve kendisine olay anlatılıp ilgili kişilerin isimleri de verildiğinde, daha sonra eve gelerek evde kurulu bulunan bilgisayardan müştekinin ismini ve ilgili bir yazışma olup olmadığını kontrol etmesi sonrasında bu kişinin ismi bilgisayara sonradan dahil olduğunu beyan etmiştir.

5. Tanık Gülbahar Karadeniz beyanında, olaya ilişkin kollukta ifade verdikten sonra eve geldiğinde bilgisayarda sosyal paylaşım sayfasından ...'nın bir kaydı var mı diye ismini girmek suretiyle bir arama yaptığını, böyle bir kaydın olmadığını tespit ettiğini, daha sonra evde kullanılan bilgisayarları da göndererek gerekli incelemelerin yapılmasını kendisinin istediğini, yapılan incelemede 16.03.2015 tarihinde ifade verdikten sonra yaptığı kontrol aramasının dışında başkaca bir tespitte bulunulmadığını belirtmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın aşamalardaki özünde değişmeyen savunmasının, tanık beyanı, 02.06.2015 tarihli kolluk inceleme raporu ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair mahkumiyete yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanığın beraatine dair kararlarda bir isabetsizlik bulunmadığı,

yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR