Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/87 K.2023/1468

Sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2020/1145 Esas, 2021/879 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Temyiz istemine konu kararın, sanık müdafiinin yüzüne karşı 10.06.2021 tarihinde verilmekle müdafiin 22.11.2021 tarihinde sunduğu temyiz dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmıştır.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 291 ... maddesinin birinci fıkrasında belirtilen 15 günlük kanunî temyiz süresinin son gününün, tatil gününe rastlamayan 25.06.2021 tarihi olduğu, ancak sanık müdafiinin bu süre geçtikten sonra 22.11.2021 tarihinde sunduğu temyiz dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca, reddi gerekmiştir.

2. Katılanlar vekilinin temyiz istemi ile sınırlı olarak yapılan incelemede. İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 21.02.2018 tarihli ve 2018/10984 Esas sayılı İddianamesi ile sanık hakkında Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve silahla tehdit suçlarından kamu davası açılmıştır. 2. Ankara

17. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.05.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis, silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanunun 106 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 43 üncü maddesi, 62 ... maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2020/1145 Esas, 2021/879 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca mahkumiyet hükümlerinin kaldırılmasına ve sanığın atılı suçlardan 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin (e) bendi ve (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz isteği; suçların sübut bulduğuna ve sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; dava konusu olay, katılanlar ile ev arkadaşı olan ... ...'ın babası olan sanığın, kızının kıyafetlerini almak amacıyla aldığı anahtarla 17.01.2018 tarihinde katılanların evine geldiği, gece yarısı eve gelen katılanların üzerinden kapıyı kilitlediği, silahını göstererek katılanları tehdit ettiği, kızı ile ilgili çeşitli sorular sorduğu, katılanların korkup komşuya gideceklerini söyleyerek evden ayrıldıkları, sanığın evden çıkıp bir süre sokakta beklediği, tekrar eve girdiği, katılanların polise haber vererek şikayetçi olduğuna ilişkindir. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanık silahını doğrulatarak ve silahını görünür şekilde beline takarak ,silahın yarattığı korkutucu etki ile katılanların, ... güvenliklerine zarar geleceği endişesi ile; hem yanında itiraz etmeksizin, sakince oturup sorularına cevap vermelerini sağlamış hem de katılanların üzerine kapıyı kilitleyip, katılanların hareket etme özgürlüklerini kısıtlayıp, silahın yarattığı korkutucu etkiden dolayı katılanların direnmelerine karşı koyduğundan, suçun işleniş şekli ve süresi itibariyle,

sanığın olay günü silahla gerçekleştirdiği eylemlerinin artık bölünmesi gerektiği kabulü ile silahla tehdit ve kişi hürriyetinden silahla yoksun kılma suçları ile beklenen hukuki yarar gözetildiğinde ,sanığın istem gibi sübut bulan hem silahla tehdit hem de silahla kişi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ayrı ayrı cezalandırılması gerektiği hukuki kanaatine varılarak.

5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis, silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanunun 106 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi ve 43 üncü maddesi, 62 ... maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Katılan mağdurelerin kaldıkları eve geçici olarak kızından aldığı anahtarla gelen sanık tarafından zorla tutulduklarının ... olmaması, evden gitmek isteyen katılan mağdurelere sanığın herhangi bir zorluk çıkarmaması, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kişinin hareket özgürlüğüne yönelik olup bir yerde kalmaya ya da gitmeye yönelik iradeye engel olma şeklinde gerçekleşmesi gerektiğinden unsurları itibariyle bu suçun oluşmaması, sanığın katılan mağdure ...'e yönelik silahlı tehdit eylemi iddiasının bulunmaması,

katılan mağdure ... ...'ın silahla hayatına, vücut ya da cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı ya da söz söylediği hususunu ... olmaması ve sanığın bu suçlardan cezalandırılmasına yeter şüpheden uzak, kesin ve mahkûmiyetine yeterli delil bulunmaması,

kızının rahatsızlığı nedeniyle hastanede yatmasından dolayı birazda bunun sebeplerini araştırmak adına katılan mağdurelere yönelttiği sorulardan uslübu nedeniyle katılan mağdurelerin tedirgin olması ve katılan mağdurelerden sonra evden ayrılan sanığın unuttuğu eşyalar nedeniyle tekrar eve gelmek istemesi nedeniyle tedirginlikleri artan katılan mağdurelerin kolluğa haber vermesiyle soruşturmaya başlanması birlikte değerlendirildiğinde, ilk derece mahkemesinin sanığın her iki suçtan mahkûmiyetine dair kararının kaldırılarak sanığın beraatine, karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılanların aşamalardaki beyanlarına, sanığın kızı tanık Y.E.'nin sanığın anlattığı olayları doğrulayan beyanlarına, sanığın aşamalarda birbiri ile uyumlu savunmalarına, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Bölge Adliye Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kişinin hareket özgürlüğüne yönelik olup bir yerde kalmaya ya da gitmeye yönelik iradeye engel olma şeklinde gerçekleşmesi gerektiğinden unsurları itibariyle bu suçun oluşmaması,

sanığın katılan mağdure ...'e yönelik silahlı tehdit eylemi iddiasının bulunmaması, katılan mağdure ... ...'ın silahla hayatına, vücut ya da cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı ya da söz söylediği hususunu ... olmaması ve sanığın bu suçlardan cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve mahkûmiyetine yeterli delil bulunmaması nedenleri ile beraat hükmü kurmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, katılanlar vekilinin suçların sübut bulduğu ve sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz nedenlerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

1. Sanık müdafiinin 5271 sayılı Kanun’un 291 ... maddesinin birinci fıkrasında belirtilen 15 günlük kanunî temyiz süresi geçtikten sonra 22.11.2021 tarihinde sunduğu temyiz dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca, tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE, 2. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

27. Ceza Dairesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2020/1145 Esas, 2021/879 Karar sayılı kararında katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 17.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi