Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/86 K.2023/2434

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.06.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır. 2. Viranşehir

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 ünü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Viranşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2014 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 10.03.2022 tarihli ve 2019/6368 Esas, 2022/4181 Karar sayılı kararı ile ''..Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 34/1. ve 230.maddesleri gereğince mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçede iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi,

delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, gerekçesiz olarak hüküm kurulması suretiyle CMK'nın 230/1-b maddesine aykırı davranılması,...'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada. Viranşehir

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.09.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz itirazı, 1. Atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, 2. Hakkında lehe kanun maddelerinin uygulanmasını talep ettiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanığın olay günü kaybolması nedeniyle teyzesinin evini aramakta olan mağdureyi yolda görmesi üzerine, onu emniyete götüreceği bahanesiyle motosikletine aldıktan sonra, götürdüğü mezarlıkta cinsel istismarda bulunmasına, ardından karakola teslim etmesine ilişkindir. 2. Kolluk tarafından düzenlenen 18.11.2011 tarihli olay ve yakalama tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

3. Viranşehir Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 18.11.2011 tarihli raporda, mağdurenin vücudunda meydana gelen yaralanmanın basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir olduğu belirtilmiştir. 4. Sanık savunmalarında, olay günü yolda gördüğü mağdureyi, emniyete götürme bahanesiyle motosikletine bindirdikten sonra, mezarlığa götürüp istismarda bulunduğunu ikrar etmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ikrar içeren savunmaları, adli muayene raporu ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın mahkumiyetine ilişkin kararda isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

sanığın temyiz itirazı yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR