Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1474 K.2023/6018

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.10.2014 tarihli iddianamesi ile sanıklar ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yaralama suçlarından, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2016 tarihli kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yaralama suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; müştekinin ifadesi alınmadan eksik inceleme ile karar verildiğine, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, mağdurenin, annesi olan sanık ... ve amcası olan sanık ... tarafından zorla araca bindirilerek eve getirildiği ve evde bir odaya kilitlenerek hürriyetinin kısıtlandığı ve sanık ...'in mağdureyi yaraladığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede,

Dosya kapsamı, mağdurun anlatımları, sanıkların inkara yönelik savunmaları, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanak ve tüm dava dosyasındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, mağdurun, sanıklar tarafından hürriyetinin kısıtlandığına dair mağdurun soyut beyanı dışında mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin delil bulunmadığı anlaşılmakla ilk derece mahkemesinin kabulünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede,

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’un (5237 sayılı Kanun) 86 ıncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanunu’nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini

kesen son işlemin sanığın ilk savunmasının alındığı tarih olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden, Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2016 tarihli ve 2015/368 Esas, 2016/284 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden,

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.01.2016 tarihli ve 2014/337 Esas, 2016/18 Karar sayılı hükmüne yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,