Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1549 K.2024/7587

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 01.04.2021 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında halkı kin ve düşmanlığa tahrik veya aşağılama

suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 216 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2021 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 5 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

sanık müdafiinin itirazı üzerine İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2021 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakıllmasına ilişkin kararın, itiraz edilmeksizin 28.12.2021 tarihinde kesinleştiğine dair kesinleşme şerhi düzenlendiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 15.03.2023 tarihli ve 2022/12002 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.05.2023 tarihli ve KYB-2023/38880 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.05.2023 tarihli ve KYB-2023/38880 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/6-c maddesinin son cümlesinde yer alan "Sanığın kabul etmemesi halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hüküm karşısında, sanığa ya da müdafiine kabul edip etmediği sorulmadan, sanık ile ilgili hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

12.03.2024 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 7499 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 15 inci maddesi ile yürürlükten kaldırılan 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin altıncı fıkrasının (c) bendi;

"(Ek cümle: 22/7/2010 - 6008/7 md.) Sanığın kabul etmemesi hâlinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez."

7499 sayılı Kanun'un 22 nci maddesi ile eklenen geçici 6 ncı maddenin ikinci fıkrasının (d) bendi;

"d) 1/6/2024 tarihinden önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları bakımından sanığın kabul etmesi şartı aranmaya devam olunur."

Şeklinde düzenlenmiştir. 01.06.2024 tarihinde yürürlüğe giren bu değişiklikle, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin altıncı fıkrasında yer alan söz konusu hüküm Kanun metninden çıkarılmış ise de, 01.06.2024 tarihi öncesinde verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarında sanığın kabul şartı aranmaya devam edeceğinden, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul edip etmeyeceği hususu sanığa sorularak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR