Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1584 K.2023/7408

Başsavcılığının 22.09.2017 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında temyizin kapsamına göre kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2.Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin 03.07.2018 tarihli kararı ile, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ''8 yıl hapis cezası'' ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesi'nin 01.04.2019 tarihli kararı ile ilk derece mahkemesi tarafından verilen hükmün "II nolu" bölümünün temel cezanın belirlendiği 1. paragrafında yer alan “3 YIL HAPİS” ibaresinin “2 YIL HAPİS” olarak değiştirilmesine, yine hükmün "II nolu" bölümünün TCK'nın 109/3-c uygulamasının yapıldığı 2. paragrafında yer alan “6 YIL HAPİS” ibaresinin “4 YIL HAPİS” olarak değiştirilmesine,

yine hükmün "II nolu" bölümünün 2. paragrafından sonra gelmek üzere 3. paragraf olarak "Eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşıldığından sanığın cezasında TCK'nın 35/1-2. maddesi uyarınca, oluşan tehlikenin ağırlığı da gözetilerek takdiren 2/4 oranında indirim yapılması ile sanığın 2 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" cümlesinin yazılmasına, yine hükmün "II" nolu bölümünde teşebbüs hükümlerinin tatbik edildiği paragraftan sonra gelen TCK'nın 43. maddesi uygulamasının yapıldığı paragrafta yer alan “8 YIL HAPİS” ibaresinin “2 YIL 8 AY HAPİS” olarak değiştirilmesine,

hükmün bu şekilde düzeltilmesine ilk derece mahkemesince verilen hükmün düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz istemi, sanığın suçunu ikrar ettiğine, adli sicil kaydında cinsel istismar ve hürriyeti tahdit suçunun bulunduğuna, verilen cezalar ve artırımların yasalara uygun olduğunu, birisi hamile olan üç sağlık personeline yönelik gerçekleştirdiği eylemler nedeniyle en yüksek sınırdan ceza verilmesi gerekir

2. Bölge Adliye Mahkemesi savcısının temyiz istemi, suçun tamamlandığına, teşebbüs hükümlerinin uygulanamayacağına, her bir mağdur yönünden ayrı ayrı cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın 112 acil servisini arayarak yardım istemesi üzerine sağlık çalışanlarının sanığa müdahale etmek için bulunduğu evin içerisine girdikleri esnada sanığın doğrudan ambulans şoförü olan ...'a "ben deliyim lan" diyerek saldırdığı, kolunu ısırıp tırnaklarıyla yırtmaya başlaması üzerine katılan ...'un sanığın elinden kurtularak olay yerinden uzaklaşmaya çalıştığı, bunun üzerine 112 acil sağlık merkezinde paramedik olarak görev yapan katılan ...' ı kolundan tutarak kendine doğru çektiği, bir yandan da ayaklarıyla tekme atmaya başladığı,

katılanın kendisini kurturamaması üzerine katılan ...'un geri dönerek ...'un hamile olduğunu ve bırakmasını söylemesine rağmen içeriye doğru çekmeye devam ettiği, bunun üzerine ...'un ...'u çekerek sanığın elinden kurtardığı, sanığın bu sefer katılan ...'ya tekme ve elleriyle vurmak suretiyle saldırdığı, evden çıkmaya çalışan katılanlara kapıyı kapatarak engel olduğu ve saldırılarına devam ettiği iddiasına ilişkindir

2. Samsun Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 12.09.2017 tarihli kurul raporuna göre sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32 nci maddesinin bir ve iki numaralı fıkralarından istifade edemeyeceği bildirilmiştir.

3. Tanık Ş.G. beyanında, sağlık görevlileri içeri girdiğinde sanığın erkek olan görevlinin üzerine atladığını ve yumruklamaya başladığını, hepsini kapsayacak şekilde küfür ettiğini, bayan görevli tam kapıdan çıkacakken kolundan tutup çektiğini yine kapıyı kapatıp çıkmalarına engel olduğunu beyan etmiştir. 4. Katılanlar ..., ..., ...'nin basit tıbbi müdahale giderilebilecek şekilde yaralandıklarına dair raporları dosya içeriğinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Ambulansta görevli sağlık çalışanı olan katılanların, Sanığın 112 acil servisini arayarak yardım istemesi üzerine müdahale etmek için sanığın bulunduğu evin içerisine girdikleri sırada sanığın doğrudan ambulans şoförü olan katılan ...'a "ben deliyim lan" diyerek saldırıp kolunu ısırması üzerine katılanın uzaklaşmaya çalıştığı sırada paramedik olarak görev yapan katılan ...' u kolundan tutarak kendine doğru çektiği, bir yandan da ayaklarıyla tekme atmaya başladığı,

katılanın kendisini kurturamaması üzerine katılan ...'un geri dönerek ...'un hamile olduğunu ve bırakmasını söylemesine rağmen içeriye doğru çekmeye devam ettiği, bunun üzerine ...'un ...'u çekerek sanığın elinden kurtardığı, sanığın bu sefer katılan ...'ya tekme ve elleriyle vurmak suretiyle saldırdığı, evden çıkmaya çalışan katılanlara kapıyı kapatarak engel olduğu ve saldırılarına devam ettiği olayda, A) 5237 sayılı Kanunu'ndaki suç teorisine göre mağdur sayısınca suç oluşur.

İstisnaları 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasında (zincirleme suç) ikinci fıkrasında (aynı neviden içtima) ve 44 üncü maddesinde (farklı neviden içtima) olarak düzenlenmiştir. 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanabilmesi için mağdurun aynı olması gerekse de, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 44 üncü maddelerinin uygulanması için mağdurun aynı olması şart değildir.

43 üncü maddesinin ikinci fıkrasında tek fiille aynı suçun birden fazla mağdura karşı işlenmesi, 44 üncü maddesinde ise aynı fiilin birden farklı suç oluşturması esas alınmıştır.

Dava konusu somut olayda sanığın tedavisi için evine gelen katılanlardan ... ve ... 'nın eve girmesinden sonra ...'u darp ederek dışarıya çıkmasını engellediği, o an için dışarıda bulunan katılan ...'u kolundan tutup içeriye çektiği, ardından da evin kapısını kapatarak tüm katılanların dışarıya çıkmasını engellediğinin anlaşıldığı bu nedenle zincirleme suç hükümlerinin uygulanma şartları oluşmadığından sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mağdur sayısında cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurularak eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

B) Sanığın tedavisi için evine gelen katılanlardan ... ve ... 'nın eve girmesinden sonra ...'u darp ederek dışarıya çıkmasını engellediği, o an için dışarıda bulunan katılan ...'u kolundan tutup içeriye çektiği, ardından da evin kapısını kapatarak tüm katılanların dışarıya çıkmasını engellediği ve bu şekilde hürriyetin kısıtlanmasına yönelik eylemini tamamladığı gözetilmeden teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin, 01.04.2019 tarihli ve 2018/3155 Esas, 2019/932 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Samsun Bölge Adliye Mahkemesi