Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1886 K.2025/1668

Sanık hakkında tehdit suçundan karar verilmesine yer olmadığı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 223. maddesinde düzenlenen karar türlerinden olmadığı, bu nedenle aynı Kanun'un 286. maddesi uyarınca temyiz incelemesine konu edilemeyeceği anlaşıldığından, dosyanın bu suç yönünden kurulan karar bakımından incelenmeksizin mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.İlk Derece Mahkemesi Kararı

Denizli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2019 tarih ve 2018/907 Esas, 2019/800 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, sanık hakkında mağdur ...'ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 3-a-f, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 14 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık hakkında katılan ...' ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 3-a, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstinaf Mahkemesi Kararı

Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 21.06.2022 tarih ve 2021/329 Esas, 2022/998 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen karar verilmesine yer olmadığına yönelik karara karşı istinaf başvurusunun esastan reddine , sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/2. maddesi uyarınca ayrı ayrı kaldırılması ile sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanunun 109/2, 3-a,f, 43/2 delaletiyle 43/1, 53. Maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz sebepleri; hürriyeti kısıtlama suçunun mağdur sayısınca oluştuğunun kabulü gerekirken zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının usul ve esas yönünden kanuna aykırı olduğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

2.Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri; istinaf mahkemesince verilen kararın hukuka aykırı olduğuna, ayrıca silahla tehdit suçunun da oluştuğu sabit olup bu suçtan hüküm kurulmamasının hukuka aykırı olduğuna, kararların bozulması gerektiğine ilişkindir.

3.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri;kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanıkta suç işleme kastı bulunmadığına, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine, takdiri indirim uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, re'sen gözetilecek sebeplerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Sanık hakkında tehdit suçundan karar verilmesine yer olmadığı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 223. maddesinde düzenlenen karar türlerinden olmadığı, bu nedenle aynı Kanun'un 286. maddesi uyarınca temyiz incelemesine konu edilemeyeceği anlaşıldığından, bu suç yönünden kurulan karar bakımından incelenmeksizin mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

2.Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın olay tarihinde boşanmış olduğu eski eşi olan mağdur ...' nın yaşadığı ikamete geldiği, balkondan içeri girip mağdur ... ile evde bulunan mağdur ...' ye bıçak teşhiri altında tehdit içeren sözler söylediği, akşama kadar mağdurları hiçbir yere bırakmayacağını söyleyerek telefonlarını aldığı, ellerini ve ayaklarını bağlayarak mağdurların hürriyetlerini kısıtladığı somut olayda, sanığın eyleminin her bir mağdura karşı bıçak tehdidi altında mağdurların ayrı ayrı el ve ayaklarının bağlanması suretiyle işlenmesi nedeniyle mağdur sayısınca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek uygulama yeri olmadığı halde zincirleme suç hükümleri tatbik edilerek yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

A.Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden,

Gerekçe bölümünün birinci bendinde açıklandığı üzere, sanık hakkında tehdit suçundan kurulan karar verilmesine yer olmadığı kararının temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, söz konusu suç bakımından dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B.Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden,

Gerekçe bölümünde (B-2) bendinde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 21.06.2022 tarih ve 2021/329 Esas, 2022/998 Karar sayılı kararına yönelik, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı, katılan Bakanlık vekili ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. Maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,