Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1905 K.2023/10072

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Zile Cumhuriyet Başsavcılığının 18.01.2022 tarihli iddianamesi ile sanığın infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır. 2. Zile Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2022 tarihli kararı ile sanığın, atılı suçtan beraatine karar verilmiştir. 3. İlgili kararın, Cumhuriyet Savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

8. Ceza Dairesinin, 30.11.2022 tarihli kararı ile, duruşmalı incelemede, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay. Zile M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan sanığın komidininden elde edilen el yapımı iki adet tığ nedeniyle, ceza infaz kurumuna yasak eşya sokma suçunu işlediğine ilişkindir. 2. 17.12.2021 tarihli kısmi arama tutanağında, C-4 koğuşunda yapılan aramada, alt kat otak yaşam alanındaki sanığa ait olduğu tespit edilen komidinin alttan ikinci çekmecesinde plastik kalemden sap yapmak suretiyle sert metalden iki adet tığın bulunduğu yazılıdır.

3. Sanık hakkında düzenlenen 31.12.2021 tarihli muhakkik raporu ve aynı tarihli disiplin cezası kararı dosyadadır. 4. Zile M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 23.11.2021 yazısına göre, sanığın, tığ ile boncuk çalışması yapmak konusundaki talebinin kabul edilmiştir. 5. ...

Jandarma Kriminal Laboratuvarının 16.02.2022 tarihli raporunda, biri 9.5 cm uzunluğunda ve ucuna 3.5 cm uzunluğunda uç kısmından eğilmiş sivri uçlu iğne benzeri metal parça bulunan, diğeri 10.2 cm uzunluğunda ve ucuna 3.1 cm uzunluğunda uç kısmından eğilmiş sivri uçlu iğne benzeri metal parça bulunan ve ikisinin de uç kısmına kalem kapağı takılmış aletin, 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun kapsamında olmadığı bildirilmiştir.

6. Suç konusu iki adet tığa ait fotoğraflar dosya arasındadır ve 30.11.2022 tarihli duruşmada mahkemece emanet eşyaları üzerindeki gözlemini zapta geçmiştir. 7. Sanık savunmasında, suçlamayı inkar etmiştir. A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü. Sanığın eyleminin, suçun unsurlarının oluşturmadığı gerekçesi ile beraatine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm isabetli bulunmamış ve sanığın suçu sabit görülerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık, ceza infaz kurumunda verdiği 29.12.2021 tarihli ifadesinde, suça konu eşyanın, daha önceden sevk edilen ve ismini hatırlamadığı bir arkadaşına ait olduğunu, komidinin kendisine ait olduğunu ve komidinde kalan tığları farkedince görevlilere verecekken unuttuğunu, kendisinin de boncuk işi yaptığını, ancak bu tığları kullanmadığını beyan etmiştir.

Ceza infaz kurumunda bilgilerine başvurulan Yıldırım Kuzucan, sanığın da aralarında olduğu birkaç kişinin boncuk işi ile uğraştığını beyan etmiştir. ... ise, sevk olup gidenlerde bu aleti gördüğünü beyan etmiştir. Tanık ..., komidinin sanığa ait olduğunun söylendiğini ifade etmiştir.

2. Olaylar ve olgular bölümündeki tespitler ve yukarıdaki açıklamalar ışığında, tüm dosya kapsamına göre, sanığın ceza infaz kurumunda bulundurulması yasak nitelikte olan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinin dördüncü alt bendi kapsamında, saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli olduğu tespit edilen el yapımı iki adet tığı ceza infaz kurumunda bulundurduğunun anlaşılması karşısında.

Bölge Adliye Mahkemesinin kabulünde isabetsizlik bulunmamış ve sanığın suçu işlemediğine ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmediğinden sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8.Ceza Dairesinin, 02.11.2022 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Zile Asliye Ceza Mahkemesine,