Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/197 K.2023/1412

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bergama Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09.04.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca, cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Bergama 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

3. Bergama 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2014 tarihli kararının sanık müdafi tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 23.02.2022 tarihli ve 2019/5963 Esas, 2022/3268 Karar sayılı ilamı ile "Hükmün, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34 ve 230. maddeleri uyarınca, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia,

savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığa yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması ve CMK.nın 230. maddesinde yazılı hususları kapsaması, suçun sübutu halinde, bu kurallara uyularak ve gerekçe göstererek TCK'nın 32/1. ve 57. maddeleri uyarınca akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bergama 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve 5237 sayılı Kanun'un 57 nci maddesi uyarınca akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, hükmün usule, yasaya ve adalete aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, randevu alıp, katılanın psikiyatri uzmanı olarak görev yaptığı Bergama Devlet Hastanesi psikiyatri 2 polikliniğine giderek katılandan kendisine bir ilaç ismi söyleyip bu ilacı reçete etmesini istediği, katılanın ise tedavisine uygun olmayacağını söyleyip kabul etmemesi üzerine sanığın ısrarcı olduğu, bunun üzerine katılanın poliklinik odasından çıkmak istediği, sanığın ise izin vermeyip katılanı rızası dışında odada tuttuğu, odadan gelen seslerin dışardan duyulması ve tanık Ö.G ile güvenlik görevlilerinin müdahalesi sonrası katılanın odadan çıkarıldığı, bu suretle sanığın atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nden alınan 11.06.2014 tarihli kurul raporunda sanığın atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu bakımından işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamadığı ve 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin belirtildiği anlaşılmıştır.

3. İlk Derece Mahkemesince, Dairemizin 23.02.2022 tarihli ve 2019/5963 Esas, 2022/3268 Karar sayılı bozma ilamına uyularak karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'nin sanık hakkındaki 11.06.2014 tarihli kurul raporu dikkate alınarak, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafinin usule, yasaya ve adalete aykırı olduğuna yönelik temyiz nedenlerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR