Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1978 K.2023/9825

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının 02.10.2022 tarihli iddianamesi ile hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmıştır. 2. Uşak Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan beraat kararı verilmiştir. 3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 29.06.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek sanık hakkında verilen beraat kararının kaldırılmasına, 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; infaz kurumundan firar ettiği tarihi itibariyle infazın durdurulmuş bir ilamdan dolayı hükümlü olduğuna, infazı durdurulan bir ilamdan dolayı firar suçundan dolayı mahkumiyet kararı verilemeyeceğine ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

16.07.2020 tarihinde yapılan sayımda ceza evinde olmadığı tespit edilmesi üzerine hükümlü ve tutuklunun kaçması suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmış ise de; sanığın o tarihte Salihli Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/31 Esas, 2019/144 Karar sayılı ilamını infaz etmekte olduğu, daha sonra kesinleşmiş bu ilamın kanun yararına bozma yoluna gidilmek suretiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 2020/11875 Esas, 2021/841 Karar sayılı ilamıyla bozulduğu dolayısıyla ortada infazını çekmeyi gerektirecek kesinleşmiş cezasının olmadığı tespit edilerek sanığın beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın firar tarih 16.07.2020 ve yakalanma tarihi 14.11.2020 olup, Yargıtay ilamının tarihinin ise 08.02.2021 olduğundan Yargıtay ilam tarihinde, sanığın firar suçu oluştuğu ve Yargıtay kararının esasa ilişkin olmadığı, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması için tevdii edildiği anlaşıldığından suçu sabit olan sanık hakkında beraat kararının kaldırılmasına cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname yönünden

İlk derece mahkemesince tensiben verilen karar ile Anayasa Mahkemesinin 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas ve 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile dosya kapsamı ve mevcut delil durumu nazara alınarak, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi hükümleri uyarınca takdiren basit yargılama usulünün uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla; bölge adliye mahkemesi tarafından basit yargılama usulünün değerlendirilmesi gerektiğine yönelik Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

B.Sanığın temyizi yönünden;

Sanığın, hükümlü olarak bulunduğu cezaevinden firar ettiğine dair tutanak, sanık ikrarı ve tüm dava dosyası kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamış, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 29.06.2022 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,