Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1995 K.2024/984

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; karar tarihi itibariyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22.05.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve hırsızlık suçlarından kamu davası açılmıştır. 2.İstanbul Anadolu 16. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 08.10.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 3 yıl 9 ay hapis ve 1.500,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine, hırsızlık suçundan 1 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesi'nin, 27.09.2022 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararındaki mahkumiyete ilişkin hükümlerin çıkartılmasına, sanığın banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve hırsızlık suçlarından beraatına cümlesinin eklenmesi suretiyle, hükümlerin düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz istemi; sanık hakkında mahkumiyet kararları verilmesi gerektiğine, mevcut delillerin yok sayıldığına, mağduriyetinin giderilmediğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesi'nin Kabulü

İncelemeye konu olay; sanık ve katılanın kızı olan tanık G.Ç.K. arasında olay tarihi itibariyle gönül ilişkisi bulunması, sanık katılanın kredi kartını ve parasını alıp, katılanın bilgisi ve rızası dışında kredi kartından nakit avans çekmesi, iddiasına ilişkindir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin Kabulü

İlk Derece Mahkemesi'nce kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın, katılana ait kredi kartını, katılanın bilgisi ve rızası dışında kullandığına ve parasını aldığına ilişkin dosya içerisinde delil bulunmadığı, ayrıca sanığın yargılama sürecinde alınan istikrarlı savunmasında atılı suçları işlemediğine yönelik aksi kanıtlanamayan savunması birlikte değerlendirildiğinde; Mahkeme kararında hukuka aykırılık görülmemiştir. 2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkeme'nin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesi'nin, 2021/892 Esas, 2022/1598 Karar ve 27.09.2022 tarihli kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,