Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2023 K.2024/5914

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen hüküme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; karar tarihi itibariyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.09.2020 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2.Tekirdağ 4.Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 09.12.2021 tarihli kararı ile sanığın üzerine atılı suçlardan beraatine karar verilmiştir. 4.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi'nin, 03.10.2022 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının e bendi uyarınca 1 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile mahkumiyetine, kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, suçun unsurlarının oluşmadığına ve delil yetersizliğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, mağdurlardan ...'nın sanık ... ile karı koca, diğer mağdur ... ile kardeş olduğuna, ...'nın sanık ile boşanma aşamasında olduğu için ayrı yaşadığına, bu sebeple ...'nın sanığın yaşadığı evden eşyalarını almak amacıyla diğer mağdur ... ile birlikte sanığın yaşadığı eve gittikleri, sanığın ...'yi eve almak istememesi üzerine ...'nın ısrarı sonucu eve girdikleri ve eşyaları toplamaya başladıkları, yanlarında sanık ... ile ...'nın olay tarihinde üç buçuk yaşında olan müşterek kızları ...'nun da bulunduğu, bu esnada sanığın evin kapısı ile balkonun kapılarını kilitleyerek mağdurları alıkoyduğu iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrasında düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası ile belirlenen ... cezanın 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının e bendi uyarınca artırılmasıyla bulunan ceza miktarı üzerinden uygulanması ve 5237 sayılı Kanun'un 110 uncu maddesi kapsamında etkin pişmanlık hükmünden sonra, sonuç olarak 1 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı biçimde eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Mağdurlar ve tanıkların beyanları ile sanığın ikrar içerikli savunması karşısında, sanık ... müdafiinin bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR