Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2236 K.2024/6295

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şebinkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 01.12.2020 tarihli İddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası (a) ve (f) bentleri, beşinci fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Şebinkarahisar Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 14.01.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesi'nin 25.04.2023 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası (f) bendi beşinci fıkrası, 43 üncü maddesi ve 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemi; kararın usul, yasa ve içtihatlara aykırı olduğuna, vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine, cezada teşdit uygulanmasına ve üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık müdafiinin temyiz istemi ise suçun sübutuna, maddi gerçeklere aykırı karar verildiğine, hükmün usul, kanun ve hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü. İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama neticesinde, sanığın, yaşı küçük mağdurun evine gelmesini sağlayarak cinsel istismar eyleminde bulunması ile sınırlı kalması sebebiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan yargılama neticesinde, sanık hakkında kurulan beraat hükmü kaldırılarak, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine ancak.

1. Tüm dosya kapsamına göre; sanığın, 15 yaşından küçük olan mağdur ...'un uzaktan akrabası olduğu, sanığın mağdurun çalıştığı kafeye sık sık gitmesi nedeniyle olay öncesi itibariyle tanışıyor oldukları, yine olay öncesinde sanığın mağdur ve tanık Y.E.K' yi evine çay içmeye davet ettiği, mağdur ve tanığın gittikleri, bu tarihten sonra da yine sanığın davet etmesi neticesinde gittikleri cenaze dönüşü sanık araç içinde mağdurun bacaklarına ve poposuna dokunmaya çalışmış ancak mağdur sanığa izin vermeyerek yanından ayrılmıştır.

Bu olaydan kısa bir süre sonra sanığın, mağduru arayarak, "gelmezsen başkalarına ilişkimiz olduğunu anlatırım" şeklinde tehdit etmesi üzerine mağdurun korkup sanığın evine gittiği, sanığın mağdurun kıyafetlerini zorla çıkarmaya çalıştığı ancak mağdurun izin vermeyerek evden ayrıldığı, bir süre sonra sanığı tekrar başkalarına ilişkimiz olduğunu anlatırım şeklinde mağduru tehdit etmesi neticesinde mağdur korkarak sanığın evine gitmiş ve sanık mağdurun arka bölgesinden basit cinsel istismar eyleminde bulunmuştur.

Yaklaşık üç hafta sonra yine mağduru başkalarına anlatmakla korkutarak ve mağdurun çıplak fotoğraflarının kendisinde olduğunu söyleyerek evine gelmesini sağlayan sanık, mağdura karşı nitelikli cinsel istismara teşebbüs eyleminde bulunmuştur.

Alınan adli raporlar, mağdur ve tanık beyanları ile sanığın tevilli savunması karşısında; sanığın, yaşı küçük mağduru yaşananları başkalarına anlatmakla tehdit ettiği, korkan ve çaresiz kalan mağdurun, sanığın kendisine yönelik nitelikli cinsel istismara teşebbüs eylemine sessiz kaldığı, sanığın, yaşı küçük mağdurun çaresiz halinden faydalanıp kendi evinde, mağdurun rızası dışında mağduru farklı zamanlarda tutup nitelikli cinsel ilişki kurmaya çalıştığı anlaşılmakla;

mağduru tehdit ile hürriyetinden yoksun kıldığı ve bu sebeple sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamında cebir, tehdit kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası üzerinden tayin edilmesi,

2. Kabul ve uygulamaya göre de; kendisini vekil ile temsil ettiren katılan yararına karar tarihinde yürürlükte olan, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi hususu hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR