Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2144 K.2023/8268

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 17.04.2015 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır. 2. İzmir

5. Çocuk Mahkemesinin 12.04.2016 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan iki kez 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, beşinci fıkrası, 110 uncu maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. İzmir

5. Çocuk Mahkemesinin 12.04.2016 tarihli kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 29.11.2021 tarihli kararı ile gerekçesiz olması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozma kararı üzerine İzmir

5. Çocuk Mahkemesinin 15.03.2023 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, katılan ...'ya yönelik 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, 110 uncu maddesi, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... vekilinin temyiz isteği. 1. Cezanın alt sınırdan tayin edildiğine, 2. Eylemin 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası kapsamında cebir kullanılarak gerçekleştirildiğine, 3. Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkindir. B. Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği. Atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın henüz on beş yaşını doldurmamış olan katılanı alıkoyduğu iddiasına ilişkindir. 2. Katılanın annesi olan mağdur ...'nin 11.04.2015 günü saat 01.00 sıralarında kızının eve dönmeyip kayıp olduğunu, suça sürüklenen çocuk ile birlikte olabileceğini belirterek müracaatta bulunduğu belirlenmiştir.

3. Katılanın, suça sürüklenen çocuk ve arkadaşlarının kaldığı bekar evinden arkadaşı ... ile birlikte gitmek istedikleri sırada suça sürüklenen çocuk ve arkadaşlarının buna izin vermediğini, kovuşturma aşamasında da suça sürüklenen çocuğun kolundan tutup dışarı çıkmasını engellediğini belirterek şikayetçi olduğu belirlenmiştir.

4. Mağdur ...'in, suça sürüklenen çocuk ve arkadaşlarının kaldığı bekar evinde arkadaşlarından birinin kendisine sarkıntılık yapması üzerine gitmek istediklerini, ancak suça sürüklenen çocuğun "gidemezsiniz" deyip kollarından tutup içeri çektiğini ve kapıyı kapattığını, arkadaşı Muhsin'in de yine "gidemezsiniz yoksa kan çıkar" diyerek tehditlerde bulunduğunu ifade ettiği, kovuşturma aşamasında bu beyanından döndüğü belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Katılanın aşamalardaki anlatımları ve bu anlatımları destekleyen mağdur ...'in soruşturma aşamasında alınan ayrıntılı beyanı, katılanın annesinin müracaatı ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuğun, götürdüğü evden gitmek isteyen katılanı kolundan tutup içeri çekerek kapıyı kapattığı ve bir süre daha alıkoyduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasına uyduğu gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek aynı Kanun maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulama yapılması,

2. Sanığın, eylemini çocuğa karşı ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlediği Mahkemece de kabul edildiği halde, 5237 sayılı Kanun'un 3 ve 61 inci maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Sanığın eylemini cinsel amaçla gerçekleştirdiği nazara alınıp sanık hakkında ceza tayin olunurken 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin beşinci fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4. Katılanın velisi olan annesinin polis merkezine müracaatı ile birlikte soruşturma başladıktan sonra suça sürüklenen çocuğun katılanı serbest bıraktığının anlaşılması karşısında, koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 110 uncu maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, nedenleriyle suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir