KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2023/2016 E., 2024/6260 K.
- Karar tarihi
- 10 Temmuz 2024
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/1568 (E) ve 2022/1186 (K)
- Suç
- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I . HUKUKİ SÜREÇ A. Bayramiç Cumhuriyet
Karar Detayı
679 kelime·3 dk okuma·2 bölüm
Başsavcılığının 23.05.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi, 35 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır. B.
Bayramiç Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.12.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 35 inci ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay erteli hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. C. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi
7. Ceza Dairesinin 21.09.2022 tarihli kararı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, 35 inci ve 51 inci maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın, üzerine atılı suçun cezasının üst sınırından cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre. Dosyadaki belgelerden, sanığın müşteki Mevlüdiye’nin evine gelerek kuzu almak istediğini söylediği ve eve girdiği, sanık evden ayrıldıktan sonra Mevlüdiye’nin zihinsel engelli kızının olmadığını fark etmesi üzerine yola doğru koşmaya başladığı ve kızının ağlama seslerini duyduğu, ardından sanık ile kızını tarlaya doğru giderken gördüğü belirlenmiştir. A.
İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanık savunması, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde olay günü sanığın katılanın evine giderek mağdur ile yalnız kaldığı anı fırsat bilerek mağduru kolundan tutup götürmek istediği, belli bir mesafe götürdüğü daha sonra katılanın müdahalesi ile mağduru köyün dışında bırakarak kaçtığı anlaşılmıştır.
Her ne kadar sanık üzerine atılı suçu suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiş ise de katılanın sanığa suç isnat etmesini gerektirecek herhangi bir hususun olmaması, sanığın olay tarihinde tanık S.'ye katılanların evini sorduğunun sabit olması, katılan beyanları ile tanık beyanın uyumlu olması karşısında sanığın cezadan kurtulmaya yönelik olan savunmasına itibar edilmemiş, kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. B.
Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Bölge Adliye Mahkemesince, " TCK.nın 109/5. maddesinde suçun cinsel amaçla işlenmesinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir.
Sanığın olay tarihinde Adli Tıp Kurumu raporu ile mağdurun beden ve ruh sağlığı bakımından kendisini savunabilecek durumda olmayan katılan ...'ü, oğlak alma bahanesi ile evlerine geldikten sonra Sevgül'ün annesi katılan Mevlüde'nin içeri girmesinden sonra kolundan tutup götürmek şeklindeki eylemi, daha önce aralarında tanışıklık ve husumet bulunmadığı hususu da değerlendirildiğinde; cinsel amaçla gerçekleştirdiğinin kabulünde zorunluluk bulunduğu’’ gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak sanığın yeniden mahkumiyetine karar verilmiştir.
IV .GEREKÇE Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, suç vasfı ve sübutunun yerinde olduğu anlaşılmakla, katılanın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. V .KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi
7. Ceza Dairesinin 21.09.2022 tarihli kararında, katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden.