Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2447 K.2024/8480

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 24.03.2010 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde İzmir 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 24.06.2010 tarihli kararı ile 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis ve 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli kararı ile hükmün aynen açıklanmasına ilişkin kararın, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 14.02.2022 tarihli kararı ile atılı suçun basit yargılamaya tabi olması nedeniyle bozulmasına karar verildiği,

bozma kararı üzerine İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2022 tarihli kararı ile 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis ve 300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 20.05.2022 tarihinde kesinleştiğine dair kesinleşme şerhi düzenlendiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 07.05.2023 tarihli ve 2022/18415 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58275 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58275 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suçun 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi olduğu, sanık hakkında 20/01/2009 tarihinde işlemiş olduğu atılı suç nedeniyle İzmir 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 24/06/2010 tarihli kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve sanığın 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın 06/07/2010 tarihinde kesinleştiği ve kesinleşme tarihi itibariyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/8. maddesinin son cümlesi gereği dava zamanaşımının durduğu,

ancak sanığın denetim süresi içinde 29/08/2011 tarihinde yeni bir kasıtlı suç işlemesi nedeniyle duran zamanaşımının yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında; zaman aşımının durduğu süre mahsup edildikten sonra, suç tarihi olan 20/01/2009 tarihi ile hükmün açıklanma tarihi olan 05/05/2022 tarihi arasında 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerine göre suçun tabi bulunduğu 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından, zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un "Dava zamanaşımı" başlıklı 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümü ise;

"(1) Kanunda başka türlü yazılmış olan haller dışında kamu davası;

...

(e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adlî para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl,

Geçmesiyle düşer."

5237 sayılı Kanun'un "Dava zamanaşımı süresinin durması veya kesilmesi" başlıklı 67 nci maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan dördüncü fıkrası;

"(4) Kesilme halinde, zamanaşımı süresi ilgili suça ilişkin olarak Kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzar."

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. Hükümlünün yargılamaya konu 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin birinci fıkrasına aykırılık suçu için anılan Kanun maddesi uyarınca belirlenecek cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrası (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıl olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

4. Hükümlünün üzerine atılı suçu 20.01.2009 tarihinde işlediği, hükümlü hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 06.07.2010 tarihinde kesinleştiği, 29.08.2011 tarihinde yeniden suç işlediği, suç tarihinde başlayan sürenin 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca 1 yıl 1 ay 23 gün durduğu, deneme süresinde işlenen suç tarihi olan 29.08.2011 tarihinden itibaren zamanaşımının yeniden işlemeye başladığı,

zamanaşımının durduğu süre mahsup edildikten sonra suç tarihi olan 20.01.2009 tarihi ile bozma sonrası hükmün açıklandığı 05.05.2022 tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmesi nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması, Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR