Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2448 K.2024/9122

Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 13.04.2021 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2022 tarihli kararı ile 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 2 ay hapis ve 1.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 14.07.2022 tarihinde kesinleştiğine dair kesinleşme şerhi düzenlendiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 21.06.2023 tarihli ve 2023/58009 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.05.2023 tarihli ve KYB-2022/25720 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58009 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, ikinci defa tekerrüre esas alınan Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13/02/2018 tarihli ve 2017/2 esas, 2018/55 sayılı kararında birinci kez tekerrürlüğe esas alınan Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/05/2016 tarihli ve 2016/366 Esas, 2016/375 sayılı Kararının kesinleşme tarihinin 08/06/2016 olduğu, Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/2 esas sayılı dosyasındaki suçun ise ilk kez tekerrüre esas olan anılan kararın kesinleşmesinden önce 27/05/2015 işlendiği anlaşılmakla.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/1. maddesinde yer olan "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi hâlinde, tekerrür hükümleri uygulanır.

Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez." şeklindeki düzenleme uyarınca Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/2 esas sayılı tekerrüre esas alınamayacağı ve dolayısıyla sanık hakkında birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un "Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular" başlıklı 58 inci maddesinin birinci fıkrasının, inceleme konusu ile ilgili birinci cümlesi; "(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır." şeklinde düzenlenmiştir.

2. Bu kapsamda dava dosyası değerlendirildiğinde, hükümlünün adli sicil kaydında yer alan ve birinci kez tekerrüre esas alınan Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 tarihli ve 2016/366 Esas, 2016/375 Karar sayılı hapisten çevrilme 1.000,00 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyetin kesinleşme tarihinin 08.06.2016 olduğu, ikinci kez tekerrüre esas alınan Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.02.2018 tarihli ve 2017/2 Esas, 2018/55 Karar sayılı ilamına konu suçun ise 27.05.2015 tarihinde, ilk kez tekerrüre esas olan kararın kesinleşmesinden önce işlendiği,

söz konusu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı, hükümlünün adli sicil kaydında ikinci kez tekerrüre esas alınabilecek başkaca ilamın bulunmadığının da anlaşılması karşısında; hükümlü hakkında koşulları bulunmadığı halde ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2022 tarihli ve 2021/623 Esas, 2022/626 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

Hükümden tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin (9) uncu bendin çıkartılarak yerine "Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.02.2018 tarihli ve 2017/2 Esas, 2018/55 Karar sayılı kararı ile hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezası nedeniyle birinci kez mükerrir olan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına," ibaresinin yazılması,