Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/247 K.2023/3146

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Hükmolunan cezanın miktarı itibarıyla kabulünde yasal olanak bulunmayan sanığın duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 30.04.2013 tarihli iddianamesi ile sanığın, 2 kez 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi ile 2 kez 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması talep olunmuştur. 2. Gaziantep

6. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.04.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 kez 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, fuhuş suçundan 5237 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 kez 2 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Gaziantep 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.04.2014 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 06.07.2021 tarihli kararı ile ''Alanya Cezaevinde başka suçtan hükümlü olup, duruşmalarda bulunmaktan bağışık tutulması hususunda talepte bulunulmamış ve bu hususta karar verilmemiş olan sanığın duruşmada bulundurulmadan veya SEGBİS sisteminde hazır edilmesi sağlanmadan, CMK.nın 196. maddesine aykırı davranılarak yokluğunda yapılan yargılama sonucunda mahkûmiyetine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine.

Gaziantep Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 kez 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, fuhuş suçundan 5237 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 kez 2 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; duruşmalı olarak temyiz incelemesi yapılması ve beraat kararı verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın temyiz dışı sanık ile birlikte katılanları tehdit ve cebir ile para karşılığında fuhuş yapmaları için zorladıkları, her ilişki karşılığında katılanlar ile ilişkiye giren şahıslardan para aldıkları, katılanları bulundukları evde üzerlerine kapıyı kilitleyerek zorla alıkoydukları, katılanları fuhuş yapması için müşterilere götürüp getirdikleri, katılanları zorla araca bindirerek Gaziantep oto yoluna çıkarıp burada katılanların fuhuş yapmasını sağladıkları ve ilişkiye girmiş olduğu şahıslardan ücret aldıkları iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında, katılan ...'ya yönelik cinsel saldırı suçundan zamanaşımı içerisinde, kamu davası açılabileceği mümkün görülmüştür. 2. Tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. 11.03.2013 tarihli tutanak, katılanların ifadeleri, tanık beyanları ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçları gerçekleştirdiğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasıflarının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen ve somut bir nedene dayanmayan temyiz sebebi de reddedilmiştir.

V. KARAR