Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/241 K.2023/2648

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Zile Cumhuriyet Başsavcılığının 15.10.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başka suçlarla birlikte mağdur ...' a karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması için kamu davasının açıldığı anlaşılmıştır.

2. Zile Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.12.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun' un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 110 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 63 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Zile Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.12.2014 tarihli kararı kararının sanık müdafii ve katılan mağdur vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (9). Ceza Dairesinin 17.05.2022 tarihli ve 2022/4479 Esas, 2022/4513 Karar sayılı kararı ile; "...Sanık hakkında mağdur ...’a yönelik cinsel taciz, mağdur ...’e yönelik çocuğun cinsel istismarı ile trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde.

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezaların nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği gibi beraat hükümlerinin de dosya kapsamına uygun olduğu anlaşıldığından, sanık müdafisi ile katılan mağdurlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

Sanığın olay günü aracında seyir halindeyken gördüğü on bir yaşındaki mağduru kendisine masaj yapmasını isteyerek cebir, tehdit veya hile olmaksızın aracına alıp kısa bir süre sonra aracından indirmesi şeklinde sübuta eren eyleminden dolayı 5237 sayılı TCK’nın 109/1, 109/3-f, 110. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek aynı Kanunun 109/2, 109/3-f, 109/5.

110. maddelerine göre hüküm kurulması,..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozma sonrası Zile

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.10.2022 tarihli ve 2022/152 Esas, 2022/205 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, 110 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 63 üncü maddesi uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, sanıkta suç işleme kastı olmadığına, yetersiz gerekçe ile lehe hükümlerin uygulanmadığına, sair sebeplerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın aracıyla seyir halindeyken yolda gördüğü 11 yaşındaki mağduru cebir, tehdit veya hile olmaksızın aracına bindirip bir müddet araçla götürmek suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. Kolluk görevlileri tarafından hazırlanan 09.10.2014 tarihli teşhis tutanağında mağdur ...'ın sanığı kesin ve net şekilde teşhis ettiği belirtilmiştir.

3. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı' nın 02.09.2014 tarihli raporu ve Zile İlçe Devlet Hastanesinin 29.08.2014 tarihli raporu dosyada mevcuttur. 4. Kolluk görevlileri tarafından hazırlanan 28.08.2014 tarihli yakalama ve üst arama tutanağı dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamına göre, sanığın olay günü aracıyla seyir halindeyken yolda gördüğü 11 yaşındaki mağduru kendisine masaj yapmasını isteyerek cebir, tehdit veya hile olmaksızın aracına alıp bir müddet araçla götürdükten sonra mağdurun araçtan inerek sanığın yanından ayrılması şeklinde gerçekleşen olayda sanık savunmaları, mağdur beyanları, tutanaklar, hastane raporları, Yargıtay bozma ilamı ve dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde mahkeme kabulünde isabetsizlik olmadığından sanık müdafiinin, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, sanıkta suç işleme kastı olmadığına yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Sanık müdafiinin lehe olan hükümlerin yetersiz gerekçeyle uygulanmadığına ilişkin temyiz isteği yönünden ise; mahkemenin, geçmişteki hali, yargılama sürecindeki tutum ve davranışları dikkate alınarak yeniden suç işlemekten çekineceği yönünde kanaat oluşturmayan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması, hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar vermesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR