Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/190 K.2023/1554

Sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddinin gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

I. Yığılca Cumhuriyet Başsavcılığımın 07.02.2011 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının f bendi uyarınca, cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Yığılca Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29.11.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının f bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Yığılca Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29.1 1.2013 tarihli kararının Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 16.06.2021 tarihli kararı ile (...sanığın eyleminin cinsel amaçla hürriyetten yoksun kılma suçunu oluşturduğu ve cezasından TCK'nın 109/5. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini,) bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozma üzerine.

Yığılca Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.06.2022 tarihli kararı ile bozma ilamına uyarak, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının f bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafıinin temyiz istemi: delillerin takdirinde ve suçun vasfının belirlenmesinde hataya düşüldüğüne, suçun unsurlarının oluşmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İncelemeye konu olay; sanık ve yaşı ... mağdure ... arasında olaydan önce ... ilişkisi bulunduğu, ancak olay tarihi itibari ile ayrılmış olmaları nedeniyle mağdurenin sanıkta kalan eşyalarını istediği, sanığın boş bir evde bulunduğunu belirterek mağdurenin sözkonusu yere gitmesini sağlaması akabinde sanığın mağdureyi eliyle darp ... saçından sürükleyip farklı bir boş eve götürmesi orada da mağdureyi eliyle darp ... yere düşürmesi ve yerdeyken kıyafetlerini çıkarmaya çalıştığı esnada, mağdurenin bağırma seslerini duyan abisinin olay yerine gelmesi ile mağdurenin kurtarılması, iddiasına ilişkindir.

2. 30.11.2011 tarihli Adli Muayene Raporu'na göre, mağdurenin yapılan muayenesinde; ... iki yan tarafında 0,5*1 crn'lik, ... alt yüzünde 2*1 cm'lik ve üst dudak üzerinde 0,5 cm'lik yüzeysel sıyrıkların bulunduğu ve yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde olduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mağdurenin anlatımını doğrulayan yaralanmasına ilişkin Adli muayene Rapor'u ve mağdurenin abisi temyiz dışı sanık ... ...'ın ifadesi ile tanık H.D'nin beyanı, sanığın tevilli ikrarı karşısında sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR