Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/182 K.2023/2552

Sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14.10.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının f bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2-Adana

21. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.06.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 3. Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.06.2015 tarihli kararının Cumhuriyet Savcısı, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ve katılan ... (Aymaz) vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 25.05.2022 tarihli kararı ile (...onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak suça sanık tarafından gerçekleştirilen eylemle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 109/1,3-f ve 109/5. maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,) bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine. Adana 21. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18.10.2022 tarihli kararı ile bozma ilamına uyarak, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının f bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz istemi; suçun sübutuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, delillerin hatalı değerlendirildiğine, etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğine, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İncelemeye konu olay. 15 yaşından küçük olan mağdurenin velayeti altında bulunduğu ailesine haber vermeden olay akşamı kardeşi ile evden çıkıp erkek arkadaşı olan sanık ile buluşup parka gitmeleri, sanık ve mağdurenin park içinde kuytu bir alana giderek sanığın mağdureye karşı basit yönden cinsel istismar eyleminde bulunması iddiasına ilişkindir. 2. Sanık mağdureye karşı basit yönden cinsel istismareyleminde bulunduğunu, ikrar etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mağdurenin anlatımını doğrulayan tanık Ö.A. beyanı ve sanığın tevilli ikrarı karşısında sanık müdafiin bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR