Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2523 K.2023/8383

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 14.12.2011 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Antalya 18.Asliye Ceza Mahkemesinin 07.03.2014 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı 3 er yıl 4 er ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine kararı verilmiştir.

3.Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 30.11.2021 tarihli kararı ile eylemlerinin Türk Ceza Kanununun 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendinde yazılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu ve Türk Ceza Kanununun 148 inci maddesi yollaması ile 149/1-a-c maddesinde düzenlenen yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması ve buna ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın ağır ceza mahkemesinin görevinde bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Antalya 7.Ağır Ceza Mahkemesinin 13.04.2023 tarihli kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ve hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla birden fazla kişi ile birlikte silahla tehdit suçundan 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, diğer sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı 3 yıl 4 ay hapis cezası, nitelikli yağma suçundan ayrı ayrı 2 yıl 3 ay 15 gün hapis cezası cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafinin temyiz istemi, atılı suçların sanıklarca işlenmediğine, mahkumiyetlerine yeterli delil bulunmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay,mağdurun sanık ...'a borcu olduğu, bir süredir mağdurdan alacağını istediği ancak alamadığı, bunun üzerine sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’un otomobil ile takip ettikleri, sanık ...'ın elindeki şişeyi kırıp arabaya bineceksin yoksa keserim seni dediği, zorla araca bindirdikleri, sanık ... 'nin mağdura bıçak gösterdiği,

araçla Konyaaltında bir parka götürdükleri mağdurdan borcunu ödemesini istedikleri, parasının olmadığını söyleyen mağduru öldürmekle tehdit ederek akrabalarını arayıp parayı getirmelerini istedikleri, mağdurun tanık M.G'ye telefon ederek sanık ... ve arkadaşlarının kendisini aldıklarını, para vermezse kendisini öldüreceklerini söylediği, sanıklardan ...'ın sanık ...'ya telefon ederek araç istediği, bir süre sonra sanık ...'nın aracı ile yanına kardeşi sanık ... ve sanık ... ile birlikte mağdurun zorla tutulduğu parka geldikleri, mağduru sanık ...'ya ait araca bindirerek sanıklar ..., ... ve ...'un ...

Mahallesi bölgesine getirdikleri, burada bir süre mağduru tuttuktan sonra sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'un da ...'a ait araçla mağdurun zorla tutulduğu yere gelerek tekrar ...'a ait araca zorla bindirdikleri ve boş bir araziye götürdükleri, burada mağdurun tanık M.G'yi tekrar aradığı ve para getirmesini istediği, tanık M.G'nin kolluğa başvurduğu, tanık M.G'nin parayı getireceğini söylediği, buluşma noktasında sanıkların görevliler tarafından yakalandıkları iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A.Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında nitelikli yağma ve sanık ... hakkında hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla birden fazla kişi ile birlikte silahla tehdit suçundan kurulan hükümler yönünden

1.Yağma suçları 5237 sayılı Kanun'un 148, 149 ile 150 nci maddelerinde düzenlenmiştir. Yağma başkasının zilliyetliğindeki taşınabilir malı zilliyetin rızası olmadan faydalanmak amacıyla cebir ve tehdit ile yarar sağlamak maksadıyla alınmasıdır.

5237 sayılı Kanun'un 148 inci maddesinin birinci fıkrasında yağma suçunun temel şekline, ikinci fıkrasında senet yağmasına, üçüncü fıkrasında cebir karinesine yer verilmiştir. 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinde yağma suçunun nitelikli halleri düzenlenmiştir. 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinde hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amaçlı yağma ile değer azlığı yaptırıma bağlanmıştır.

5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin birinci fıkrasında; yağma suçunun bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla işlenmesi halinde faile yalnızca tehdit ve/veya yaralama suçundan ceza verileceği öngörülmüştür. Bu şekilde de daha az cezayı gerektirir nitelikli hâl olarak düzenlenmiştir.

5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin birinci fıkrasında, bir hukuki ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla tehdit veya cebir kullanılmasına ilişkin daha az cezayı gerektiren uygulanabilmesi için; öncelikle ortada failin mağdura yönelik bir alacak hakkı bulunması, alacağın hukuken korunan ve geçerli hukuki ilişkiye dayanması, yağma eyleminin de hukuki ilişkiye dayanan bu alacağı tahsil amacıyla işlenmesi gerekir.

Söz edilen norm daha az cezayı gerektiren hale dair kurulan hukuki ilişkinin tarafı olan kişiler için uygulanabilir ve onlar yararlanabilir, bunun dışındaki kimseleri kapsamamaktadır.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; mağdurun sanık ...'a borcu olduğu, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’un otomobil ile takip ettikleri, sanık ...'ın elindeki şişeyi kırıp arabaya bineceksin yoksa keserim seni dediği, zorla araca bindirdikleri, sanık ...'nin mağdura bıçak gösterdiği, araçla Konyaaltında bir parka götürdükleri mağdurdan borcunu ödemesini istedikleri, parasının olmadığını söyleyen mağduru öldürmekle tehdit ederek akrabalarını arayıp parayı getirmelerini istedikleri, mağdurun tanık M.G'ye telefon ederek sanık ... ve arkadaşlarının kendisini aldıklarını, para vermezse kendisini öldüreceklerini söylediği,

sanıklardan ...'ın sanık ...'ya telefon ederek araç istediği, bir süre sonra sanık ...'nın aracı ile yanına kardeşi sanık ... ve sanık ... ile birlikte mağdurun zorla tutulduğu parka geldikleri, mağduru sanık ...'ya ait araca bindirerek sanıklar ..., ... ve ...'un ...

Mahallesi bölgesine getirdikleri, burada bir süre mağduru tuttuktan sonra sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'un da ...'a ait araçla mağdurun zorla tutulduğu yere gelerek tekrar ...'a ait araca zorla bindirdikleri ve boş bir araziye götürdükleri anlaşılmakla mahkemenin kabul ve uygulamasında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B.Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden

1.Mağdurun olayın sıcağı sıcağına verdiği kolluk ifadesi, tanık beyanları ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların atılı suçu gerçekleştirdiklerine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıflarının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafinin mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, atılı suçun sanıklar tarafından işlenmediğine ve beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Sanıklar hakkında 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezalarının 3 yıl 4 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmesi gerekirken, sonuç cezanın 3 yıl 4 ay olarak belirlenmesi ve uygulama maddesinin gösterilmeyerek, 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A.Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında nitelikli yağma ve sanık ... hakkında hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla birden fazla kişi ile birlikte silahla tehdit suçundan kurulan hükümler yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Antalya 7.Ağır Ceza Mahkemesinin 13.04.2023 tarihli kararında sanıklar müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Antalya 7.Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.04.2023 tarihli kararına yönelik sanıklar müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükümlerdeki kazanılmış hak ile ilgili kısımlarda yer alan ''... 3 yıl 4 ay hapis cezası olarak belirlenmesine...'' ibarelerinin çıkartılarak yerine ''...3 yıl 4 ay hapis cezası üzerinden infazına...'' ibarelerinin yazılması suretiyle hükümlerin, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,