Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2583 K.2024/1041

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin, temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Hakkari Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.02.2019 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, kasten yaralama ve hakaret suçlarından cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Hakkari 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2021 tarihli kararı ile sanıklar Kadir, .. ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit ve hakaret suçlardan beraatlerine; kasten yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Katılanlar vekilinin istinaf istemi üzerine, Van Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesi'nin 18.10.2018 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik istinaf isteminin reddine; hakaret, tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik istinaf isteminin esastan reddine dair karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz istemi, sanıkların atılı suçları işlediklerine, mağdurların beyanlarına rağmen beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğuna ve sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanık ...'ın, mağdur ...'ı elinde bulunan demir çubuk ile halı sahadaki kazan dairesine götürerek hürriyetinden yoksun bıraktığı ve tüm sanıkların birlikte demir çubuklar ile her 3 mağduru da darp ettiği ve kavga sırasında "ananızı babanızı sinkaf ederim, sizi öldürürüz, siz bittiniz" demek suretiyle alenen hakaret ve ölümle tehdit ettikleri ve bu suretle atılı suçların işlendiği iddiasına ilişkindir.

2.a. Mağdur ... beyanında, sanık ...'ın mağdur ...'ı kazan dairesine götürüp darp ettiğini, ve tüm sanıkların sopalarla kendilerini darp ettiklerini belirttiği;

b. Mağdur ... beyanında, olay sırasında mağdurlar ... ve İshak'ı korumak için lavaboya doğru çektiğini, sanıkların ise kendilerini tutarak kazan dairesine götürüp darp ettiklerini, 10-15 kişilik bir grubun daha gelerek kendilerine saldırdıklarını ifade ettiği;

c. Mağdur ... beyanında, sanıkların kendilerini soyunma odasına götürdüklerini, 10- 15 kişilik bir grubun geldiğini ve kendilerini darp ettiklerini beyan ettiği anlaşılmıştır.

3.a. Sanık ..., halı sahada bulundukları sırada karşı taraf olan mağdurlar 10-15 kişilik bir grupla kendilerine saldırdıklarını, mağdurların iftira attıklarını beyan ettiği,

b. Sanık ..., kardeşlerim Kadir ve Nazım'a kazan dairesini yakmalarını söylediğini, sonradan kavga olayını öğrendiğini ve suçlamaları kabul etmediğini ifade ettiği,

c. Sanık ..., maçtaki bazı olaylar nedeniyle geçmişten gelen husumet bulunduğunu, kazan dairesine götürme durumu olmadığını, mağdurların saldırmaları üzerine kendilerinin savunma amaçlı saldırdıklarını beyan ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar hakkında hakaret ve tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan;

“... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan Bölge Adliye veya İlk Derece Mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde katılanlar vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden,

Olaylar ve olgular bölümündeki tespitler, mağdurların anlatımları, sanıkların savunması ve tüm dosya kapsamına göre, mağdurların, sanıklar tarafından hürriyetinin kısıtlandığına dair mahkumiyete yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin delil bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesinin kabulünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Tehdit ve hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'nin 13.01.2023 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden;

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler yönünden; Van Bölge Adliye Mahkemesi'nin 13.01.2023 tarihli, 2022/438 Esas, 2022/2118 Karar sayılı temyiz isteminin reddine dair EK KARARIN KALDIRILMASINA, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 27.12.2022 tarihli kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,