Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2625 K.2024/919

Kuruluna gönderilmesi İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2022 tarihli kararı ile Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 19.04.2022 tarihli bozma kararına karşı direnme kararı verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 6763 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesiyle değişik 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 6763 sayılı Kanun’un 38 inci maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddesi uyarınca yapılan incelemede.

Mahkemece verilen direnme kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanıklar müdafiileri süresinde duruşma talebinde bulunmuş ise de; dosya kapsamı dikkate alınarak 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren duruşma talebinin reddine karar verilerek duruşmasız olarak yapılan temyiz incelemesinde;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.02.2017 tarihli kararıyla sanıkların zor kullanma yetkisine ilişkin sınırın aşılması suretiyle, netice sebebiyle kasten yaralama suçundan 2 şer yıl 11 er ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. Kararın katılan ve sanıklar müdafiilerince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

5. Ceza Dairesinin 28.01.2019 tarihli kararıyla kemik kırığına ilişkin kesin rapor alınması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiş; mahkemesince bozma ilamına uyulmuş ve sanıkların aynı suçtan 2 şer yıl 8 er ay 15 er gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Kararın sanıklar müdafiileri ve katılan vekilince temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 19.04.2022 tarihli kararıyla sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemesince bozma ilamına direnilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz talebi; bozma ilamına uyulması gerektiğine ve sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanıklar müdafiilerinin temyiz istemi; zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine, sanıkların kendisine kanunun tanıdığı yetkiyi kullandıklarına, eylemlerin suç olmadığına, aksi halde sanıkların cezalarında haksız tahrik hükümleri gereğince indirim yapılması gerektiğine, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; suç tarihinde polis memuru olarak görev yapan sanıkların olay mahal ve çevresinde çok sayıda hırsızlık ve gasp olayı olması nedeniyle, çevrede bir kaç kişiye kimlik sordukları ve katılan ...'e de kimlik sordukları, bunun üzerine katılan ...'ün kendilerine hitaben "Türkiye Cumhuriyeti polisinin hepsi aynı, hepsi rüşvetçi, kabadayı, hepsi aynı bok, ben avukatım, sizi yakacağım" şeklinde hakaret ve tehditte bulunması üzerine sanıkların katılanı kemik kırığı oluşturacak şekilde yaralamak suretiyle atılı suçu işledikleri iddiasına ilişkindir.

2. Sanıklar aşamalarda katılanın kendilerine hakaret ettiğini ve kanunun kendilerine verdiği yetkiyi kullandıklarını beyan etmişlerdir.

3. Adli Tıp Kurumu Fatih Şube Müdürlüğü'nün 31.07.2007 tarih ve 2007/2517 numaralı Raporu'nda Haydarpaşa Numune Hastanesinin 29.07.2007 tarih ve 26931 sayılı Adli Raporunun tetkikinde; şahısta tarif edilen burun kırığına neden olan travmanın kişinin yaşamsal tehlike arz etmediği, basit tıbbi bir müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu, vücuttaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisi HAFİF (1), ORTA (2-3) ve AĞIR (4-5-6) olarak sınıflandırıldığında; şahısta saptanan burun kırığının HAFİF (1) derecede etkileyecek nitelikte olduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2022 tarihli kararı ile Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 19.04.2022 tarihli bozma kararına karşı direnme kararı verilmiş ise de; bozma kararından önce hükmedilen İstanbul Anadolu

5. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.01.2021 tarihli kararında belirtilen gerekçenin değiştirildiği; bozma ilamında belirtilen sebeplerin mahkemesince yeniden değerlendirildiği ve yeni bir gerekçe oluşturulduğu, bu itibarla İlk Derece Mahkemesinin kararının hukuki anlamda bir "direnme kararı" olmayıp "yeni hüküm" niteliğinde olduğu anlaşılmakla yapılan temyiz incelemesinde.

1. Sanıklar aşamalarda katılanın kimlik göstermesini istemeleri nedeniyle "sizin böyle bir yetkiniz yoktur, size kimlik vermem", "İşte görüyorsunuz, Türkiye Cumhuriyeti polisinin aynı, rüşvetçi, aynı bok" dediğine dair savunmada bulunmuşlardır. 2. Tanık ... aşamalardaki beyanlarında "Benim hatırladığım ben avukatım sizi yakarım, mahkemede süründürürüm gibi söz söylediğini iyi hatırlıyorum" şeklinde beyanda bulunmuştur.

3. Tanık ... aşamalarda "Şahıslar kimliğini vermemekte direttiler. Polisin üzerine saldırdılar. Gömleğini yırttılar. Saldırıp yırtanlar arasında huzurda bulunan sanıkta vardı. Orada arbade çıktı. Polis memuruna saldırdılar. Memur kendisini korumak istedi. Saldırılan memur huzurda bulunan müştekidir. Ben avukatım, sizi yakacağım, ben sizden daha kanun adamıyım" dedi.

Ayrıca polisleri göstererek "Türkiye Cumhuriyeti'nin polisleri böyle işte, kabadayı bunlar, hepsi aynı bok bunların hepsi rüşvetçi" şeklinde sözleri duydum. Bunun üzerine polisler tekrar "polis aracına binin yoksa zor kullanacağız" dediler." şeklinde beyanda bulunmuştur.

Sanıkların aşamalardaki beyanları ile bu beyanları doğrulayan tanık ifadeleri birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların cezalarında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümleri uyarınca indirim yapılması gerektiği hususunun gözetilmemesi nedeniyle verilen karar hukuka aykırıdır.

V. KARAR