Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2211 K.2023/8671

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 07.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Mersin 4.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 22.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir

3. Sanığın temyizi üzerine verilen kararın, Yargıtay 8.Ceza Dairesinin 12.10.2022 tarihli ilamı ile ''Yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında; sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı’na tevdii edilmesinde zorunluluk olduğu" gerekçeleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma kararı üzerine yapılan yargılamada, Mersin 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 27.04.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık vasisin temyiz istemi, sanığın babası olduğunu, sanığın ceza evinde bunalıma girdiği ve akıl sağlığı bozulduğu için rapor alınması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, müşteki ...'ya ait kuaför dükkanına geceleyin bir tabanca ile 9 el ateş edilmesi sonucu dükkanın darabasında oluşan 9 adet kurşun deliği meydana geldiği ve olaydan sonra 06/01/2015 tarihinde sanık ...'ün işlemiş olduğu bir başka suç nedeniyle ikametinde yapılan aramada ele geçirilen yarı otomatik tabancanın alınan uzmanlık raporuna göre yukarıda belirtilen olay sırasında kullanıldığının saptandığı ve sanığın bu şekilde genel güvenliği kasten tehlikeye soktuğu iddiasına ilişkindir.

2. 23.12.2014 tarihli araştırma tutanağında, ... erkek kuaför adı altındaki iş yerine gece muayyen bir saatte ateş açıldığı ve 9 adet kurşun deliği olduğu, iş yerinin camlarının kırıldığı ve olay yerinden ele geçen 9 adet 7.65 mm çapında boş kovanın MKE yapımı olduğu ve el konulduğu tespit edilmiştir.

3. Sanık ... soruşturma aşamasında alınan 12.10.2015 ve 07.01.2015 tarihli beyanlarında, silahı satın aldığını, çalışıp çalışmadığını kontrol etmek amacıyla 8-9 el ateş ettiğini; kovuşturma aşamasında alınan savunmasında ise iş yerine ateş etmediğini, araç içerisinde bulunan inceleme dışı sanık ...'ın kendisinden silahı alıp havaya doğru ateş ettiğini, suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

4. 19.11.2014 tarihli kriminal raporda, olay yerinden ele geçen 9 adet kovanın çap ve tipine uygun tek bir silahtan atıldığı, 10.10.2014 tarihinde işlenilen güvenlik güçlerine silahlı saldırı olayı ile ilgili yapılan soruşturma kapsamında alınan uzmanlık raporunda belirtilen silahı tespit edilemeyen olaylar arşivindeki 2 adet kovan ile uygunluk bulunduğu ve sanıktan ele geçen aynı silahtan atıldığı tespit edilmiştir.

5. Sanık ... hakkında bahse konu silahla ilgili yapılan yargılama sonucunda Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28/04/2015 tarihli, 2015/103-251 Esas ve Karar sayılı kararı ile 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkumiyetine karar verildiği ve kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Olay ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçunu işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık vasisinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR