Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2816 K.2023/9856

Sanık müdafiinin, sanığın beraat etmesi gerektiğine ilişkin temyizde hukuki yararı olduğundan yapılan incelemede. Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 22.01.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet karar verilmiştir. 3. Gaziantep

11. Asliye Ceza Mahkemesin 02.07.2013 tarihli kararının sanık müdafii ve Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 06.10.2020 tarihli kararı ile; "... 1- Sanığın ve müdafiinin aşamalarda mağdurenin yaşına itiraz etmiş olmaları nedeniyle suçun unsurlarına ve niteliklerine etkisi bakımından mağdurenin resmi kurumda doğup doğmadığı araştırılıp,

doğmadığının anlaşılması halinde yaş tespitine esas olacak kemik grafilerinin çektirilmesinin ardından içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınıp gerektiğinde Adli Tıp Kurumundan da görüş alınarak mağdurenin suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 2- Mağdurenin soruşturma aşamasında rızasıyla kaçtığını beyan etmesi,

tanık ... ile haklarında KYOK kararı verilen ... ile ...'in ifadelerinin de mağdurenin ilk ifadesini ve sanık ...' in aşamalarda değişmeyen savunmalarını doğrulaması ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın mağdureye yönelik eylemleri sırasında cebir, tehdit veya hile kullandığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek, hakkında TCK.nın 109/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde aynı maddenin ikinci fıkrası uyarınca uygulama yapılması, 3- 02.07.2013 tarihli kararda cinsel istismar suçu ile ilgili suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği,

isnat edilen suç ile ilgili sanık hakkında soruşturma başlatılıp başlatılmadığı, soruşturma başlatılarak dava açılmışsa davaların birleştirilerek toplanan deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeyle hüküm kurulması, Kabul ve uygulamaya göre.

22.01.2013 tarihli iddianamede sanık hakkında sevk maddesi olarak 5237 sayılı TCK.nın 109/1, 3-f, 5, 110/1. madde ve fıkraları gösterildiği halde ek savunma hakkı verilmeden sanık hakkında TCK.nın 109/2. fıkrasına göre mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle CMK.nın 226. maddesine aykırı olarak sanığın savunma hakkının kısıtlanması,..." gerekçesiyle ilk derece mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozma sonrası Gaziantep

11. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.09.2022 tarihli kısa kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilmiş ancak gerekçeli kararda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kısmında karar verilmemiştir. 5. Sanık müdafiinin başvurusu üzerine Gaziantep

11. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2022 tarihli ek kararı ile mahkemenin 12.09.2022 tarihli ve 2020/664 Esas, 2022/596 Karar sayılı ilamının hüküm kısmı olmadığından, hüküm fıkraları eklenerek Tavzihine dair ek karar verilmiştir. 6. Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2022 tarihli ek kararına karşı katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü vekili tarafından istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin 04.11.2022 tarihli kararıyla; "...Tavzihe ilişkin 20.09.2022 tarihli ek kararın yok hükmünde olduğu nazara alınarak yapılan incelemede .

Sanık hakkında kısa kararda ''cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma'' suçundan beraat kararı verildiği halde, gerekçeli kararda ''cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma'' suçu ile ilgili hüküm kısmında karar verilmeyerek kısa karardaki hüküm ile gerekçeli karardaki hüküm arasında çelişki oluşturulması,..." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 7. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin bozma ilamı üzerine yapılan yargılamada Gaziantep

11. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.05.2023 tarihli kararıyla sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen suçu oluşturduğu, atılı suçun şikayete tabi olduğu, müştekinin sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği anlaşılmakla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin 8 inci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanık hakkında verilen düşme kararını temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Davaya konu olay, sanığın, olay tarihinde 15 yaşından küçük mağdureyi evlenmek amacıyla rızasıyla kaçırıp bir gece yanında alıkoymak suretiyle hürriyetini kısıtladığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8 inci maddesinin birinci fıkrası, "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarih ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete'de ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır.

(Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklindeki düzenleme uyarınca sanık hakkındaki, Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesi' nin 02.07.2013 tarih ve 2013/52 Esas, 2013/583 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün temyizi üzerine Yargıtay (8).Ceza Dairesinin 06.10.2020 tarih ve 2020/1750 Esas, 2020/16634 Karar sayılı ilamıyla hükmün bozulması üzerine kurulan Gaziantep

11. Asliye Ceza Mahkemesi' nin 12.09.2022 tarih ve 2020/664 Esas ve 2022/ 596 Karar sayılı hükmünün de temyize tabi olacağı gözetilmeden. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince hüküm incelenerek bozma kararı verilmiş ise de bu bozma kararı ve bu karar üzerine ilk derece mahkemesince kurulan 10.05.2023 tarihli hüküm ve öncesinde verilen tavzihe ilişkin 20.09.2022 tarihli ek karar hukuken geçersiz olduğundan, temyizin Gaziantep

11. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12.09.2022 tarihli hükmüne yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede. Sanık hakkında kısa kararda ''kişiyi hürriyetinden yoksun kılma'' suçundan beraat kararı verildiği halde, gerekçeli kararda ''kişiyi hürriyetinden yoksun kılma'' suçu ile ilgili hüküm kısmında karar verilmeyerek kısa karardaki hüküm ile gerekçeli karardaki hüküm arasında çelişki oluşturulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep