Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3189 K.2023/10274

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 29.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında dilencilik suçundan dava açılmıştır. 2.Küçükçekmece 11.Asliye Ceza Mahkemesinin 07.11.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir 3.Sanık tarafından beş yıllık denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlenmesi nedeniyle, açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanarak, Küçükçekmece 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2021 tarihli kararıyla, sanık hakkında beden bakımından kendini idare edemeyecek durumda bulunan kimseleri dilencilikte araç olarak kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği ise hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1- Dava konusu olay, sanığın 3 yaşındaki kızını aracı olarak kullanarak Bahçeşehir Camii önünde dilencilik suçu işlediği iddiasına ilişkindir. 2- Sanık suç tarihinde selpak sattığını, kızını bırakacak kimse olmadığı için yanında tuttuğunu, suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın üzerine atılı suçu işlediği gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen sanık savunması, tanık beyanı ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin 18.11.2022 tarihli kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,