Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3324 K.2024/10004

Sungurlu Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2021 tarihli ve 2019/37 Esas, 2021/153 Karar sayılı kararıyla sanıklar ve hükümlü hakkında ... olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154/2-1, 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hükümlü ...'nin hapis cezasının ertelenmesine, sanıklar hakkında kuruluna hükümlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan hükümlerin istinaf edilmeksizin ve itiraz olunmaksızın 29.04.2021, 30.04.2021 ve 25.05.2021 tarihlerinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 18.07.2023 tarihli ve 2023/7492 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.09.2023 tarihli ve KYB-2023/87549 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

A. Kanun Yararına Bozma İstemi

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.09.2023 tarihli ve KYB-2023/87549 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre; adı geçen sanıkların Çorum İli Sungurlu İlçesi, ... Köyü Köy içi mevkiinde bulunan 976 numaralı parsele tecavüzde bulunduklarından bahisle sanıklar haklarında kamu davası açılmış ise de; sanıkların 1960'lı yıllarda ...

Köyünde meydana gelen sel felaketi sonrası evlerinin yıkılması üzerine kamu görevlilerinin gösterdiği alana dedeleri tarafından ev yapıldığı yönünde savunmada bulunmaları karşısında, Valilik, Kaymakamlık, AFAD gibi kurumlardan 1960'lı yıllarda Çorum İli Sungurlu ilçesi ...

Köyünde sel felaketi yaşanıp yaşanmadığı, sel felaketi yaşanmış ise evleri yıkılan vatandaşlara kamu görevlilerinin ev yapmaları için dava konusu 976 parseldeki taşınmazın gösterilip gösterilmediği hususları sorulup, gelen yazı cevapları ile mahallinde bu konuda tanık ve mahalli bilirkişi beyanlarına da başvurulmak suretiyle sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.5237 sayılı Kanun'un "... olmayan yere tecavüz" başlıklı 154/1-2. maddesi "Bir hakka dayanmaksızın başkasına ait taşınmaz mal veya eklentilerini malikmiş gibi tamamen veya kısmen işgal eden veya sınırlarını değiştiren veya bozan veya hak sahibinin bunlardan kısmen de olsa yararlanmasına engel olan kimseye, suçtan zarar görenin şikâyeti üzerine altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adlî para cezası verilir. (2) Köy tüzel kişiliğine ait olduğunu veya öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş bulunduğunu bilerek mera, harman yeri, yol ve sulak gibi taşınmaz malları kısmen veya tamamen zapt eden, bunlar üzerinde tasarrufta bulunan veya sürüp eken kimse hakkında birinci fıkrada yazılı cezalar uygulanır" şeklinde düzenlenmiştir.

2. İnceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde, suça konu 976 numaralı parselin ... Köyü sınırları içerisinde mera vasfıyla tapuda kayıtlı olduğu, sanıklar ... Arslantaş ve ...

Arslantaş tarafından bu parselin 120.74 m2 lik alanı yığma ev, 198.13 m2 lik alanı garaj, hükümlü ... tarafından aynı parselin 86.36 m2 lik alanı yığma ev, 142.95 m2 lik alanı bahçe ve 116.00 m2 lik alanı depo olarak kullanıldığı ve mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen 11.11.2020 tarihli fen bilirkişi raporuna göre bahse konu alanlara tecavüzün halen devam ettiğinin belirtildiği, UYAP ortamında yapılan araştırmada hükümlü ...'nin 2009 yılında yine aynı parseldeki eyleminden dolayı açılan kamu davasında mahkumiyetine karar verildiği,

sanıkların ve hükümlünün suça konu taşınmazların 1964 yılında gerçekleşen sel felaketinden sonra dava konusu parselin Kaymakamlık tarafından aile büyüklerine tahsis edildikten sonra yapıldığı ve yapı kayıt belgelerinin bulunduğu yönündeki savunmalarına istinaden Sungurlu Kaymakamlığı'ndan alınan 08.10.2019 tarihli yazıda, suça konu mera parselinin devlet yapılandırması ile afet evleri olarak verildiğine dair Kaymakamlıkta herhangi bir bilgi veya belgeye ulaşılamadığının belirtildiği,

tapu kayıtlarının aleni olduğu ve dava konusu parselin mera vasfının bilinmediğinin de ileri sürülemeyeceği, meraların yapı kayıt belgesi verilecek alanlar dışında kaldığı hususu da gözetildiğinde, eylemin suç olmaktan çıkmayacağı anlaşılmakla, Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik görülmediğinden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

II. KARAR