Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3334 K.2024/9302

Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.10.2022 tarihli kararı ile sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine ilişkin hükümlerin, istinaf edilmeksizin 20.12.2022 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 24.07.2023 tarihli ve 2023/6390 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.09.2023 tarihli ve KYB-2023/88595 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.09.2023 tarihli ve KYB-2023/88595 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanıkların ruhsatsız tabanca ve şarjör ile fişekler bulundurduklarından bahisle, haklarında Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 10/01/2022 tarihli ve 2021/63934 soruşturma, 2022/925 esas, 2022/682 sayılı iddianamesi ile 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesine muhalefet etmekten dava açılması üzerine Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/10/2022 tarihli kararı ile yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesiyle beraatlerine karar verildiği, bununla birlikte, her ne kadar Mahkemece suça konu tabanca, şarjör ve fişeklerin ise idareye teslimine karar verilmiş ise de,

Adana Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 01/10/2021 tarihli raporunda, söz konusu tabanca ve fişeklerin 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliğini haiz ateşli silah ve fişekler kapsamında olduğunun belirtildiği anlaşılmakla,

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Eşya Müsaderesi" başlıklı 54/4. maddesinin; "Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan eşya, müsadere edilir." şeklindeki düzenleme karşısında, bulundurulması suç olan emanete kayıtlı ruhsatsız tabanca, şarjör ve fişeklerin müsaderesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde idareye teslimine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2. 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları "(1)İyiniyetli üçüncü kişilere ait olmamak koşuluyla, kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılan veya suçun işlenmesine tahsis edilen ya da suçtan meydana gelen eşyanın müsaderesine hükmolunur. (4)Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan eşya, müsadere edilir." şeklinde düzenlenmiştir.

3. İnceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde, olay tarihinde sanıkların evinde yapılan aramada adli emanetin 2021/10657 sırasına kayıtlı tabanca ve fişeklerin ele geçirildiği ancak suça konu eşyaların sanıklara ait olmadığının tespitiyle sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan beraatlerine; tabanca ve fişeklerin idareye teslime karar verildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamında yer alan, Adana Bölge Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nden alınan 01.10.2021 tarihli uzmanlık raporunda, ele geçirilen çalışır vaziyetteki 1 adet ruhsatsız tabanca ve 32 adet fişeğin 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz ateşli silah ve fişeklerden olduklarının belirtilmesi karşısında, taşınması ve bulundurulması suç teşkil eden silah ve fişeklerin müsaderesi yerine yazılı şekilde idareye teslimine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi bu nedenle yerinde görülmekle,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2022/50 Esas, 2022/609 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,