Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3416 K.2025/425

Hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan İstanbul Anadolu 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.02.2019 tarihli ve 2017/200 Esas, 2019/81 Karar sayılı kararı ile verilen mahkumiyet hükmünün İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17.Ceza Dairesinin 27.01.2020 tarihli ve 2019/1423 Esas, 2020/91 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşmesini müteakip, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) geçici 5. maddesinin d bendinde yer alan "kovuşturma evresine geçilmiş,

hükme bağlanmış" ibaresinin aynı bentte yer alan seri muhakeme usulü yönünden Anayasa'ya aykırı olduğundan bahisle iptaline dair Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı üzerine oluşan yeni duruma göre lehe olan hükümlerin uygulanması ve infazın durdurulmasına yönelik talepte bulunması üzerine, İstanbul Anadolu 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.08.2022 tarihli ve 2017/200 Esas, 2019/81 Karar sayılı sayılı ek kararı ile talebin kabulüne karar verildiği,

İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca Anayasa Mahkemesinin iptal kararının Resmi Gazete'de yayımlandığı 02.08.2022 tarihinden önce kesinleşen dosyalarda seri muhakeme usulünün uygulanamayacağından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi üzerine de İstanbul Anadolu 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2022 tarihli ve 2017/200 Esas, 2019/81 Karar sayılı ek kararı ile infazın kaldığı yerden devamına karar verildiği,

bu karşı yapılan itiraz üzerine de İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.01.2023 tarihli ve 2023/316 Değişik İş sayılı kararı ile sanık hakkında seri muhakeme usulünün uygulanmasının sanık lehine olduğundan uyarlama yargılaması yapılması gerektiğinden bahisle itirazın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 26.07.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.09.2023 tarihli ve KYB-2023/90830 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma isteminin;

".... sanığın mahkumiyetine konu suçun, 5271 sayılı Kanunun 250. maddesi gereğince seri muhakeme usulüne tabi olduğu, ancak kararın 23/06/2016 tarihinde verildiği ve 30/06/2022 tarihinde kesinleştiği, Anayasa Mahkemesi'nin 21/04/2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı kararının 02/08/2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girdiği,

1982 Anayasasının 153/5. maddesine göre, Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının geriye yürümeyeceği, anılan kararın kovuşturma evresinin ise iptal kararı yürürlüğe girmeden sona erdiği ve iptal kararının yürürlüğe girmesinden önce mahkemesince karar verilip kesinleştirildiği anlaşılmakla, yürürlük tarihinden önce hükme bağlanmış kararlar hakkında yeniden uyarlama yargılaması yapılamayacağı gözetildiğinde, itirazın reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İnceleme konusu hükümde, hükümlünün mahkumiyetine konu suçun, 5271 sayılı Kanunu'nun 250. maddesi gereğince seri muhakeme usulüne tâbi olduğu, ancak kararın 12.02.2019 tarihinde verildiği ve 27.01.2020 tarihinde kesinleştiği, Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararının 02.08.2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alındığında, kovuşturma evresinin iptal kararı yürürlüğe girmeden sona erdiği ve iptal kararının yürürlüğe girmesinden önce mahkemesince karar verilip kesinleştirildiği anlaşılmakla,

yürürlük tarihinden önce hükme bağlanmış kararlar hakkında yeniden uyarlama yargılaması yapılamayacağı gözetildiğinde, itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hukuka aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR