KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2023/3607 E., 2024/842 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Şubat 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2021/1212 E., 2023/362 K.
- Suç
- Hakkı olmayan yere tecavüz
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Temyiz edenler
- Sanık müdafii, katılan vekili
- Tebliğname görüşü
- Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
Karar Metni
601 kelime·3 dk okuma·8 bölüm
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Burhaniye Cumhuriyet Başsavcılığının 21.08.2019 tarihli ve 19.12.2019 tarihli iddianameleri ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması istemiyle açılan davaların birleştirilmesine karar verilmiştir.
2. Burhaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2020 tarihli kararı ile, sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan erteli 1 yıl 15 gün hapis cezası ve 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 17.02.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrasını uyarınca ilk derece mahkemesinin beraat ve düşme kararının kaldırılmasına, sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 1 yıl 15 gün hapis cezası ve 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
1/3
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık müdafiinin temyiz isteği, katılanı mülkiyet ve şikayet hakkı olmadığına, masumiyet karinesine uyulmadığına ve vesaire, 2. Katılan vekilinin temyiz isteği, iki ayrı suça tek ceza verildiğine, kararın bozulmasına yağma suçundan mahkumiyetine karar verilmesine ve vesaire, İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü
1. Dava konusu olay, sanığın katılana ait 386 ada 81 parsel sayılı taşınmazdaki evini işgal ettiği iddiasına ilişkindir. 2. Mahkemece sanığın katılana ait 386 ada ve 81 parselde bulunan 3 nolu zemin kata yönelik gerçekleştirdiği eylemin hakkı olmayan yere tecavüz etme suçunu oluşturduğu kabulü ile sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde verilen hükümde cezanın ertelemesi dışında usule ve esasa ilişkin başka bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. GEREKÇE
A. Tebliğnameye yönelik
Sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması istemiyle açılan davaların birleştirilmesine karar verildiği, 21.08.2019 tarihli iddianamenin düzenlenmesi ile hukuki kesinti olduğu ve eylemin devam etmesi nedeni ile iki ayrı suçun oluştuğu anlaşıldığından Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. B. Sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz isteğine yönelik;
1. Sanık hakkında kurulan hükümde, hakkı olmayan yere tecavüz suçu niteliği itibariyle bünyesinde devamlılığı barındırdığı, iddianamenin düzenlenmesi ile hukuki kesinti ve eylemin devamı halinde yeni suçun oluşacağı; somut olayda, sanığın katılana ait 386 ada 81 parsel sayılı taşınmazdaki evini işgal etmesi nedeni ile Burhaniye Cumhuriyet Başsavcılığının 21.08.2019 tarihli ve 19.12.2019 tarihli iddianameleri ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması istemiyle açılan davaların birleştirilmesine karar verildiği,
21.08.2019 tarihli iddianamenin düzenlenmesi ile hukuki kesinti olduğu ve eylemin devam etmesi nedeni ile iki ayrı suçun oluşacağı gözetilmeksizin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin uygulama yeri bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
2. Suçun temadi etmiş olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihleri olan 21.08.2019 ve 19.12.2019 tarihleri olduğunun gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2023/3607, K. 2024/842, 5 Şubat 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama