Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3632 K.2023/9748

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla uygulanan usûl hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Merzifon Cumhuriyet Başsavcılığının 13.01.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü madddesi uyarınca sanık hakkında iftira suçundan dava açılmıştır.

2. Merzifon 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2016 tarihli ve 2015/53 Esas, 2016/185 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iftira suçundan iki kez mahkumiyet kararı verilmiştir.

3. Merzifon 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.02.2016 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 30.01.2023 tarihli kararı ile zincirleme suç hükümleri yerine iki yarı suçtan ceza verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Merzifon 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2023 tarihli ve 2023/81 Esas, 2023/215 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iftira suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık herhangi bir temyiz nedeni belirtmemiştir. 2. Sanık müdafiin temyiz istemi, sanığın iftira suçu işleme kastı olmadığı, anayasal şikayet hakkını kullandığı, sanık aleyhine verilen kararda sanık beyanlarını doğrulayan tanık Rukiye beyanlarına neden itibar edilmediğine yer verilmediği, iftira suçunun hukuka aykırılık unsurunun bulunmadığı, yetersiz gerekçe ile mahkumiyet kararı verildiği, eksik araştırma ve hatalı inceleme ile karar verildiği ve benzeri nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık, Merzifon Cumhuriyet Başsavcılığına 14.03.2014 tarihli dilekçesiyle ve 09.04.2014 tarihli ifadesiyle, mağdurların vekaletlerdeki baro pullarını aldıkları, baklava, lokum gibi hediyeleri kabul ettikleri, ücretsiz dilekçe yazdıkları, mağdur ...'nin 2010 yılında rüşvet olarak para aldığı iddiası üzerine mağdurlar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan soruşturma başlatılmış,

2. Merzifon Cumhuriyet Başsavcılığı'nca mağdurlar hakkında şüpheli sıfatıyla yürütülen soruşturmada, Merzifon Adliyesi çalışanları ile ilçede çalışan avukatlardan dinlenen tanıkların mağdurlar hakkında herhangi bir ihbar gelmediğini beyan etmeleri, mağdurlar ile ihbarda bulunanın disiplin soruşturması nedeniyle önceye dayalı husumetleri olması dikkate alınarak mağdurların atılı görevi kötüye kullanma suçunu işlemedikleri gerekçesiyle 12.01.2015 tarihinde ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ve sanık hakkında iftira suçundan kamu davası açılmıştır.

3. Katılan ...'ın, sanığın mesai saatleri içerisinde satış pazarlama yaptığı, adliye bilgisayarını ve telefonunu özel işleri için kullandığını belirterek BİMER'e yazması üzerine başlatılan idari soruşturma neticesinde Amasya Adli Yargı İlk Derece Mahkemesi Adalet Komisyonu Başkanlığı'nın 30.07.2013 tarihli, 2013/279 sayılı kararı ile; sanığın "ticaret yapmak ve Devlet memurlarına yasaklanan diğer kazanç getirici faaliyetlerde bulunmak" eylemi ile ilgili olarak 1 yıl süre ile kademe ilerlemesinin durdurulması cezası verilmesine karar verildiği, Adalet Bakanlığı Yüksek Disiplin Kurulu Başkanlığı'nın 01.11.2013 tarihli 370 sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

4.Usule uygun dinlenen tanıklar sanığın katılanlara yönelik iddialarını doğrulamamışlardır.

IV. GEREKÇE

Olay ve olgularda belirtilen hususlar dikkate alındığında sanığın tek dilekçe ile suçsuz olduğunu bildiği katılanlara hukuka aykırı bir fiil isnat ederek soruşturma başlatılmasına sebep olduğu ve iddialarının gerçeği yansıtmadığının belirlendiği, sanığa yüklenen eylemin iftira suçunu oluşturduğu anlaşılmakla yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve ilk olarak yargılama aşamasında beyanı alınan ve duyum üzerine bilgi sahibi olduğu anlaşılan tanık Rukiye'nin beyanlarına itibar edilmesi gerektiğine dair sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR