Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3635 K.2024/2149

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanık adına kanun yararına bozma yoluna gidilmesi üzerine, Dairemizin 2021/9170 Esas, 2022/14900 Karar sayılı kararı ile, sanığa yapılan gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olduğunun belirlendiği, bu bağlamda 15.05.2023'de yeniden yapılan tebligat üzerine, sanığın, 22.05.2023 tarihli temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Seferihisar Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 31.03.2010 tarihli iddianamesi ile sanığın, zincirleme şekilde bilişim sistemlerine hukuka aykırı müdahale suretiyle haksız çıkar sağlama suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 2010/159 Esas, 2010/252 Karar sayılı kararı ile, "Sanıklara isnat edilen suçun neticesi, hareketi bitişik suç olduğu, teşebbüse elverişli olmadığı, şikayetçinin

hesabından paranın alındığı anda suçun tamamlandığı ve şikayetçinin hesabının da İzmir İlinde bulunduğu " gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

3. Yetkisizlik kararı üzerine yapılan yargılamada, İzmir 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.02.2014 tarihli, 2010/351 Esas ve 2014/28 Karar sayılı kararı ile sanığın, zincirleme şekilde bilişim sistemlerine hukuka aykırı müdahale suretiyle haksız çıkar sağlama suçundan, 2 yıl 1 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri Sanık 22.05.2023 tarihli dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi bildirmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın, temyiz dışı diğer sanıklar ile birlikte, aynı fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, katılan ve müştekiye ait banka hesaplarından kendi hesaplarına para havalesi yaptıkları iddiasına ilişkindir.

2. Müşteki ...'ya ait ... İzmir ... Şubesi'nde bulunan 158***42 numaralı hesaptan 29.12.2006 tarihinde saat 21:25'de internet şubesi kanalıyla ... ... İstanbul Şubesi'nde bulunan ...'e ait 134***69 numaralı hesaba 100,00 TL, saat 22:27'de ... Seferihisar Şubesi'nde bulunan ...'a ait 506***89 numaralı hesaba 2.000,00 TL, saat 22:28'de ...'e ait ... ... Şubesi'nde bulunan 520***72 numaralı hesaba 2.000,00 TL havale işleminin yapıldığına dair banka yazıları dosyada mevcuttur.

3. Katılan ...'a ait ... Siirt Şubesi'nde bulunan 411***36 numaralı hesaptan 29.12.2006 tarihinde saat 23:32'de internet şubesi kanalıyla ... Tarabya İstanbul Şubesi'nde bulunan ...'a ait 262***67 numaralı hesaba 2.000,00 TL, 30.12.2006 tarihinde saat 00:35'te ... Seferihisar Şubesi'nde bulunan ...'a ait 506***89 numaralı hesaba 700,00 TL havale işleminin yapıldığına dair banka yazıları dosyada mevcuttur.

4. Sanık hesabına yapılan havale işlemi için erişim sağlayan IP numarasının 86******31 olduğu ancak süre geçtiği için abonelik araştırması yapılamadığı Turkcell İletişim A.Ş ile yapılan yazışmalar neticesinde belirlenmiştir.

5. Sanık adına yapılan havale işleminin fark edilmesi üzerine hesaba bloke koyulduğundan, paranın çekilme ya da harcanmasının söz konusu olmadığı da banka yazıları ile belirlenmiştir.

6. Temyiz dışı sanıklar hakkında verilen Dairemizin 2015/8912 Esas, 2016/4355 Karar sayılı kararında belirtilen Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 2011/223 Esas, 2013/196 Karar sayılı dosyası incelendiğinde, sanık hakkında aynı olay nedeni ile yapılan yargılama sonucunda, havale yapılan hesap sahibi sanık olsa da, işlemin sanık tarafından yapıldığına dair delil olmadığı gerekçesi ile beraat kararı verildiği ve bu kararın 18.07.2013'de temyiz edilmeden kesinleştiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Seferihisar Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan soruşturma sonucunda sanıklar hakkında ... ve ...'ın hesaplarından bilişim sistemi kullanılmak suretiyle sanıkların ve farklı kişilerin hesaplarına transfer edilen paraların çekildiğinden bahisle 31.03.2010 tarih, 2010/234 Esas sayılı iddianame ile dava açıldığı, bilahare Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesi ...'a yönelik gerçekleşen eylemlere ilişkin açılan davanın tefrik edilip Siirt Asliye Ceza Mahkemesine 2010/147 Esas, 2010/208 Karar sayılı yetkisizlik kararı ile gönderildiği,

Ali Eravcıya karşı olan eylemlere ilişkin davanın ise yine 2010/159 Esas, 2010/252 Karar sayılı yetkisizlik kararı ile İzmir Asliye Ceza Mahkemesine gönderildiği, bilahare Siirt Asliye Ceza Mahkemesi tarafından karşı yetkisizlik kararı verilmesi üzerine Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 2011/2600 Karar sayılı kararı ile Seferihisar Mahkemelerinin yetkili olduğuna karar verilmesi üzerine anılan mahkemece her iki mağdura karşı olan eylemler değerlendirilerek sanıklar hakkında 2011/223 Esas, 2013/196 Karar sayılı beraat kararı verildiği,

verilen kararın 18.07.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla aynı suç ve aynı mağdurlara yönelik açılan incelemeye konu dava dosyasıyla ilgili bulunan Seferihisar Asliye Ceza Mahkemesi'nin dava dosyası getirtilip incelendikten ve esasa etkili belgelerin onaylı birer örneği dosya arasına alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 244 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında belirtildiği üzere, atılı suçun oluşabilmesi için, "Bilişim sistemine erişim sağlamak suretiyle kişinin kendisinin veya başkasının yararına haksız bir çıkar sağlamasının başka bir suç oluşturmaması" gerektiği, aksi halde tali norm niteliğindeki bu maddenin uygulanma imkanının olmayacağı dikkate alınarak yapılan incelemede;

Temyiz dışı diğer sanıklar ile birlikte, aynı fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, katılan ve müştekiye ait banka hesaplarından kendi hesaplarına para havalesi yapan sanığın eyleminin, 5237 Kanun'un 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendinde düzenlenen bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, suç vasfında yanılgıya düşülerek hüküm kurulması,

Hususları hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR