Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3699 K.2025/164

İstanbul Anadolu 60. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2014 tarihli kararı ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan aynı Kanun'un 13/4. maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62. maddesi uyarınca 25 gün hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın itiraz edilmeksizin 26.11.2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Hükümlü hakkında verilen 21.10.2014 tarihli karar, beş yıllık denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle, İstanbul Anadolu 60. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2023 tarihli kararıyla açıklanarak hükümlünün, 6136 sayılı Kanun'un 13/4. maddesi, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesi uyarınca 18 gün hapis ve 60,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve anılan kararın itiraz olunmaksızın 13.04.2023 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 20.09.2023 tarihli ve 2023/18839 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.10.2023 tarihli ve KYB-2023/104205 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.10.2023 tarihli ve KYB-2023/104205 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, suç tarihi itibariyle 6136 sayılı Kanunu'nun 13/4. maddesi kapsamında işlenen suçun 8 yıllık olağan zaman aşımı süresine tabi olduğu, sanığın müsnet suçu 09/09/2013 tarihinde işlediği, 05/09/2014 tarihinde mahkemesince savunmasının alındığı, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın ise 26/11/2014 tarihinde kesinleştiği, sanığın 15/02/2015 tarihinde yeniden suç işlediği, zamanaşımı süresinin 5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince 26/11/2014 ile 15/02/2015 tarihleri arasında durduğu,

denetim süresinde işlenen suç tarihi olan 15/02/2015 tarihinden itibaren zamanaşımının yeniden işlemeye başladığı anlaşılmakla; zamanaşımının durduğu süreler mahsup edildikten sonra, sanığın sorgusunun yapıldığı 05/09/2014 tarihinden kararın verildiği 15/03/2023 tarihine kadar 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde düzenlenen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin tamamlandığı nazara alınmadan, davanın düşürülmesi yerine yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. DEĞERLENDİRME VE GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un 231/8. maddesinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve aynı maddenin on birinci fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 26.11.2014 tarihi itibarıyla duran zamanaşımının sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 15.02.2015 tarihinde yeniden işlemeye başladığı belirlenerek inceleme yapılmıştır.

3. Hükümlüye yüklenen suçun kanun maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca belirlenen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen dönemdeki 2 ay 19 günlük durma süresi de belirtilen olağan zamanaşımı süresine eklendikten sonra zamanaşımını kesen son işlem tarihi olan 05.09.2014 tarihli sorgusundan 15.03.2023 günlü mahkumiyet tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR