Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3884 K.2023/9937

Bakırköy 32. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.05.2008 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık tarafından verilen 07.07.2021 tarihinde eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu, temyizin reddine ilişkin ek karar verildiği ancak bu kararı temyiz etmediği, bu suretle öğrendiği, en son 25.04.2022 tarihli dilekçesiyle temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla, eski hale getirme istemi hakkında karar verme yetkisinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 42 nci maddesinin birinci fıkrasında göre hükmü temyizen inceleme görevi Yargıtay'a ait olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanık ve müdafiinin yüzüne karşı usulüne uygun tefhim edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 25.04.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın haklı sebebe dayanmayan eski hale getirme ve temyiz isteğinin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,