Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3926 K.2024/6241

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 03.04.2023 tarihli Ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Ankara Batı Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.09.2021 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)267inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. B. Ankara Batı 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.01.2022 tarihli kararı ile sanığın iftira suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)267 inci maddesinin birinci fıkrası, uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

C. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2022/791 Esas, 2022/3474 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. D. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin, 03.04.2023 tarihli ve 2022/791 Esas, 2022/3474 Karar sayılı Ek kararıyla sanık hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; Yeterli delil bulunmadığına, eksik inceleme yapıldığına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının ilgili bölümünde yer alan "... Temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise hükmü temyiz olunan Bölge Adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder" şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin, 03.04.2023 tarihli ve 2022/791 Esas, 2022/3474 Ek Karar sayılı kararında sanıkça öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,