Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3943 K.2023/9887

Sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 inci maddesinin on ikinci fıkrasına göre itiraz yoluna tabi olduğu ve temyiz edilebilir kararlardan olmadığı;

Sanık hakkında tehdit suçundan verilen "ayrıca ceza verilmesine yer olmadığı" kararının gerekçeyle birlikte hukuki anlamda 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinde sayılan hükümler arasında yer almadığı ve temyiz edilemez nitelikte olduğu,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 13.11.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit ve hakaret suçlarından cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tehdit suçunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olması nedeniyle tehdit suçu yönünden ayrıca cezalandırılmasına yer olmadığına, hakaret suçundan 1.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, cezanın fazla olduğuna, paraya çevrilmesi gerektiğine ve sair temyiz nedenlerine ilişkindir. 2. Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit ve hakaret suçlarından verilen kararların usûl ve yasaya aykırı olduğuna, alt sınırdan ceza verilmesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin uygulanmasının hatalı olduğuna, eksik ceza verildiğine ve sair temyiz nedenlerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın suç tarihinde katılanın yanına gelerek sinkaflı küfürler ettiği, çenesine yumruk vurarak ve kolundan tutarak metro istasyonunun yanındaki arsaya sürüklediği, ''abini döverim, kız kardeşinin okul çıkışına gider kardeşini öldürürüm'' diyerek tehdit ettiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A.Hakaret suçu yönünden,

Sanık hakkında 5271 sayılı Kanunun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve itiraz merci tarafından da mahallinde 27.06.2016 tarihinde itiraz hususunda bir karar verildiği anlaşıldığından hakaret suçu temyiz incelemesi dışında bırakılmıştır.

B.Tehdit suçu yönünden,

Sanık hakkında tehdit suçundan verilen "ayrıca ceza verilmesine yer olmadığı" kararının gerekçesiyle birlikte değerlendirildiğinde hukuki anlamda 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinde sayılan hüküm niteliğindeki kararlardan olmadığı anlaşıldığından temyiz edilebilir nitelikte bulunmadığı anlaşılmıştır.

C. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden ise,

Tüm dava dosyası içeriği, katılanın aşamalardaki istikrarlı anlatımları, bu anlatımlar ile uyumlu 10.09.2015 tarihli adli muayene raporu ve Bursa Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 22.10.2015 tarihli adli muayene raporu, tanık A.S.'nin beyanı birlikte değerlendirildiğinde, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluştuğuna dair kabulde isabetsizlik bulunmamış ve yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili ve sanığın temyiz sebepleri yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Hakaret suçu yönünden,

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereğince REDDİNE, dosyanın bu suç yönünden incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B. Tehdit suçu yönünden,

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince REDDİNE,

C.Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden ise,

Gerekçe bölümünde (C) bendinde açıklanan nedenlerle Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli kararında katılan vekili ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekili ve sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,