Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4115 K.2023/10644

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Babaeski Cumhuriyet Başsavcılığının 03.08.2021 tarihli iddianamesi ile, sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Babaeski 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan beraatine karar verilmiştir.

3. İlgili kararın Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin 17.05.2023 tarihli kararı ile duruşmalı olarak yapılan incelemede, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında atılı suçtan verilen beraat hükmünün kaldırılmasına, sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan 1 yıl hapis cezası ile 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; tanık R'nin sanık ile arasında husumetinin olduğuna, beyanlarının çelişkili olduğuna, bu tanığın beyanlarına itibar edilemeyeceğine, diğer dinlenen tanık Z.'nin beyanından da anlaşılacağı üzere sanığın suç konusu tabancanın varlığından haberinin bile olmadığına, sanığın mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı karar verildiğine, suçun maddi unsurlarının oluşmadığına ve re'sen gözetilecek nedenlerle de kararın bozulmasının gerektiğine ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, suç tarihinde sanık olan eşinden darp nedeniyle şikayetçi olan R.'nin ifadesi sırasında eşinin 8 ay kadar önce eve bir adet siyah renkte tabanca getirdiğini beyan etmesi, ertesi gün evde bulduğu tabancayı getirerek tabancanın eşine ait olduğunu beyan ederek polis görevlilerine teslim etmesi üzerine sanığın üzerine atılı suçu iddiasına ilişkindir.

2. İstanbul Polis Kriminal Laboratuvar Müdürlüğünce düzenlenen 19.01.2021 tarihli uzmanlık raporunda, 1 adet MB00379 Germany 832Browlng 7,65 marka silahın 6136 sayılı Kanunda belirtilen yasak nitelikteki ateşli silahlardan olduğu, ancak 6136 sayılı Kanun'un 12 nci maddesinin dördüncü fıkrası niteliğinde vahametinin olmadığı belirtilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince üzerine atılı 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçesiyle sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince sanık ile eşi R.D arasında tartışma çıktığı, sanığın eşi R.'nin bu amaçla eşi hakkında kolluğa şikayetçi olduğu, sanığa ait Brownig marka MB00379 seri numaralı 7,65 mm çaplı tabancayı kolluk güçlerine teslim ettiği, tanık R.D kolluktaki beyanında; eşinin 8 ay önce bir adet siyah tabancayı eve getirdiğini gördüğünü söylediği, aldırılan ekspertiz raporunda suça konu tabancanın 6136 sayılı Kanun kapsamında kalan ateşli silahlardan olduğu ve herhangi bir mekanik arızasının bulunmadığının belirtildiği anlaşılan olayda, sanığın ruhsatsız tabanca taşımak suçunun sübut bulduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin beraat hükmünün kaldırılarak sanığın atılı suçtan dolayı cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen ekspertiz raporu, tutanak, sanık savunması, tanık beyanları ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, Bölge Adliye Mahkemesinin kabulünde isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26.Ceza Dairesinin, 17.05.2023 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Babaeski 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2023 tarihinde karar verilmiştir.